(p. 108) ākonu ā-konu. [Tel. ఆకలి+కొను] v. n. To be hungry, to have an appetite. See ఆకలి.

(p. 493) ḍākonu or దాకొను ḍā-konu. [Tel.] v. a. To touch. తాకు. To get ready. సిద్ధపడు. డాకొలుపు causal of డాకొను.

(p. 586) dākonu or దాకొను dā-konu. [Tel.] v. n. To come on, to happen. దాకొన్నకష్టము the evil he suffered. To meet or encounter, సన్నద్ధపడు. R. v. 282. సమీపించు. To be hidden, మరుగుపడు, దాగుకొను.

(p. 732) pāku or ప్రాకు pāku. [Tel.] To creep or crawl. పాకించు pākinṭsu. v. a. To train, as a vine or other creeper. పాకుడు or ప్రాకుడు pākuḍu. n. A trellis for a vine or other creeper. Anything that spreads or creeps; mossiness; the scum or greenness on putrid water. Dirt on the teeth. పండ్లపాచి. Dirt, nastiness, మాలిన్యము. పాకులాడు pākul-āḍu. To creep or crawl. To scramble. పరులను పట్టుకొని పాకులాడితే యేమికద్దు why ask the help of strangers. పాకొను or ప్రాకొను pā-konu. v. n. To attach itself to, or to stick to, as dirt or moss. పాకొన్ననుయి a green pool. 'పాకొన్న నూతియుకము, మేకలపాడియునురో తమేదినిసుమతీ.'

(p. 843) prāku or పాకు prāku. [Tel.] v. n. To mount up, to get up, to climb, ఎక్కు To creep, crawl. రొమ్ముతో జరగు. To climb, as a vine. n. A prop for a creeper to climb on, తీగ పాకుటకు దగ్గిపాతినకొయ్య. Dirt, stain, మాలిన్యము. Moss, పాచి. ప్రాకుడు prākuḍu. n. The act of climbing, పాకుడ. ప్రాకుదెంచు prāku-denṭsu. v. n. Same as ప్రాకు. ప్రాకులాడు prākul-āḍu. v. n. To mount by climbing up. ప్రాకియెక్కు. ప్రాకొను prā-konu. (ప్రాకు+కొను.) v. n. To be covered with moss, పాచిపట్టు.

(p. 968) mākonu mā-konu. [Tel.] v. a. To bite, కరచు. 'తే తొలుతబుత్రుని నెచటికో తొలగబెట్టి, యడవిలోబాము మాకొన్న దనుచుమొరగి.' హరిశ్చ. v.

(p. 1070) rākoṭṭu rā-koṭṭu. [Tel. See under రా from వచ్చు.] v. n. &a. To address scornfully using thou and thee, tutoyer. రారా పోరా అని ఏకవచనామతముగాపిలుచు, రారా పోరా అని అమర్యాదగా అను, తిరస్కరించు. 'కలహకంటకుడయిది, నీకొరకైకాదు శత్రునిండగ్గరుచో, రాకొట్టి పిలిచిమదిను, ద్రేకము బుట్టించి పోటు దెలుపగవలయున్.' G. vii. 68.

(p. 1147) vākku or వాకు vākku. [Skt.] n. Speech, speaking. A word, పలుకు, మాట. 'పాలవంటి వారుపన్నుబెట్టెడువారు, వాకెరుగరుకాపవారు.' Vēma. 1314. మనోవాక్కాయకర్మంబుల by mind, word, limbs or acts. వాగ్దత్తము a promise. వాగ్దానము giving a promise. వాక్సహాయము interest, recommendation వాక్పటుత్వము power of speech, eloquence. వాకొను vā-konu. v. a. To tell, say, utter, speak. చెప్పు, మాటాడు. To cry out. అరచు. వాక్పతి or వాగీశుడు vāk-pati. n. Lord of speech. A name of Brahma or of Brihaspati, బ్రహ్మ, బృహస్పతి. An eloquent person. కవీశ్వరుడు. వాక్యము vākyamu. n. A sentence, కర్తృకర్మ క్రియా సంబంధముగల పదసమూహము. Speech, a word, utterance, dictate. మాట. (In astronomy,) the process for astronomical computations. వాక్రుచచ్చు vā-kruṭsṭsu. (వాకు+కూర్చు.) v. a. To say, utter. చెప్పు. To name, పేరుచెప్పు. 'గారాబుసంతతిగలుగమి మనకుస్థిర మపుత్రత్యగతిర్నాస్తియనుచు వరవేద వాక్యముల్ వాక్రుచ్చుచుండు.' L. iii. 105. వాక్సరణి vāk-saraṇi. n. The course of conversation. వాగ్ధోరణి. వాగ్జాలము vāg-jālamu. n. A mass of words, loquacity. శబ్దచచయము, వాగ్దేవత or వాగ్దేవి vāg dēvata. n. The goddess of speech, Sarasvati, సరస్వతీదేవి. వాగ్ధాటి vāg-dhāṭi. n. Readiness of speech, వాగ్ఝరి. వార్బంధనము vāg-bandhanamu. n. Silencing, stopping any one's speech. నోరుమూయడము. వాగ్మి vāgmi. n. A man of eloquencce an orator. One who is talkative, or talks much. నలుగురిలో నిర్భయముగా మాట్లాడేవాడు, యుక్తి యుక్తముగా మాట్లాడువాడు. మాటకారి వాగ్వాదము vāg-vādamu. n. A verbal dispute or altercation, an argument. వాక్కలహము. వాఙ్మూలము vāng-mūlamu. (from వాక్ mouth and మూలము origin.) n. A deposition, an oral statement. వాచాచెప్పినది వాచాచెప్పినదానిని వ్రాసినది. వాఙ్మూలము వ్రాయించు or ఇచ్చు vāng-mūlamu-vrā-yinṭsu. v. n. To depose, to make a deposition. వాఙ్మూలము వ్రాసికొను to take down a deposition. వాఙ్మూలముగా vāng-mūla-mu-gā. adv. Orally, by word of mouth. నోటిమాటగా.