(p. 11) antarīyamu anta-rīyamu. [Skt.] n. A lower garment. కట్టు బట్ట.

(p. 45) advitīyamu a-dvitiyamu. [Skt.] adj. Unparalleled, unequalled. అసమానమైన.

(p. 64) apēkṣa apēksha. [Skt.] n. Expectation, hope, wish, desire. ఆశ. తదపేక్షయా than that, with reference to that. అపేక్ష యాగజము బలవత్తరము as regards the horse the elephant is strong, i.e., the elephant is stronger than the horse. అపేక్షించు apēkshinṭsu. v. a. To covet, long for, wish for. ఆసపడు, కోరు. అపేక్షణీయము or అపేక్ష్యము apēkshaṇīyamu [Skt.] adj. Desirable.

(p. 72) abhyasiñcu abhyasinṭsu. [Skt.] v. a. To excercise, practise, learn, study. అలవాటుచేయు, వాడుకచేయు, నేర్చుకొను. అభ్యసింపజేయు to cause to practise or learn అభ్యసితము abhyasitamu. [Skt.] adj. Practised, exercised, skilled. Learned, expert. అలవాటుపడిన, చెయ్యితిరిగిన, పనుపడిన, నేర్చుకోబడిన. అభ్యసనీయము abhyasanīyamu. n. That can be practised or learned. అభ్యాసము abhyāsamu. n. Practice, exercise, study, use. వాడుక, అలవాటు, అక్షరాభ్యాసము learning the alphabet. అభ్యాసం కూసు విద్య practice makes perfect.

(p. 86) alaṅghanīyamu a-langhanīyamu. [Skt. from లంఘించు to leap]. adj. Impassable, not to be crossed. దాటగూడని. అలంఘ్యము a-langhyamu. adj. Impassable, not to be crossed. దాటగూడని. అలంఘ్యత a-langhyata. n. Difficulty of access, inaccessibility. అపాధ్యత.

(p. 97) aviśvasanīyamu a-viṣvasanīyamu. [Skt.] adj. Untrustworthy, dishonest. నమ్మదగవి.

(p. 98) aśāstrīyamu a-ṣāstrīyamu. [Skt.] Opposed to the Sāstras. శాస్త్రసమ్మతముకాని.

(p. 104) asvakīyamu a-svakīyamu. [Skt.] adj. Not one's own, belonging to another. తనది కాని. అస్వకీయధనము another's property.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 113) ādaramu or ఆదరణ ādaramu. [Skt.] n. Respect, reverence, kindness. మన్నన. ఆదరించు or ఆదరణ ādarinṭsu. v. t. To be gracious, to relieve, cure. ఆదరణీయము ādaraṇīyamu. adj. Worthy of respect. సాదరముగా (స+ఆదరముగా) with kindness, graciously. ఆదృతము ādrutamu. [Skt.] adj. Respected. ఆదృతి ādruti. n. Respect, inclination.

(p. 121) ārādhiñcu ārādhinṭsu. [Skt. lit సంతోషపరుచు.] v. a. To worship, to pray, to adore. మ్రొక్కు ఆరాధకుడు ā-rādha-kuḍu. n. Worshipper. ఆరాధనము ārādhanamu. n. Worship, prayer. ఆరాధితము ārādhitamu. adj. That which is worshipped. ఆరాధనీయము or ఆరాధ్యము ā-rādhanīyamu. adj. Worthy of reverence. ఆరాధ్యుడు ārādhyuḍu. n. His reverence, the venerable, a title given to those Bramins who are of the lingayat caste.

(p. 130) āhavanamu āhavanamu. [Skt.] n. A sacrifice. యజ్ఞము. ఆహవనీయము āhavanīyamu. n. One of the three consecrated fires in the grand Hindu sacrifice. It is lighted from the house-holder's perpetual fire: and is prepared for receiving oblations.

(p. 145) īyana īyana. [Tel. ఈ+అన్న] pron. He, this person.

(p. 155) uttarīyamu uttarīyamu. [Skt.] n. A cloak, an upper garment. పై బట్ట.

(p. 240) kanīyasi kanīyasi. [Skt.] n. A younger sister. కనీయుడు kanīyuḍu. n. A very low man మిక్కిలి అల్పుడు. A younger brother తమ్ముడు.