(p. 17) aṃśakuḍu amṣakuḍu. [Skt.] n. He who partakes of the nature. పాతికావు.

(p. 63) apaśakunamu apa-ṣakunamu. [Skt.] n. A bad omen.

(p. 95) avaśakunamu ava-ṣakunamu. [Skt.] n. An evil omen, a bad sign. దుర్లక్షణము, దుశ్శకునము.

(p. 833) pradarśakuḍu pra-darṣakuḍu. [Skt.] n. One who shews clearly. A teacher, expounder, prophet. విశదపరిచిచూపువాడు. ప్రదర్శనము pra-darṣanamu. n. Showing, explaining, విశదపరిచిచూపుట. ప్రదర్శితము pradarṣitamu. adj. Clearly shown or explained. స్పష్టముగాచూపబడిన.

(p. 1241) śakuntamu or శకుంతి ṣakuntamu. [Skt.] n. A bird. పక్షి. 'ఉద్యచ్చకోరశకుంతావళి.' Raja Sekhara. i. 11.

(p. 1241) śakunamu ṣakunamu. [Skt.] n. A bird. An omen or arugury, chiefly such as is derived from the flight of birds. 'మంచిశకునములను నెంచి పెండ్లియాడ.' Vēma. 1114. శకుని ṣakuni. n. A bird. పక్షి. The name of the uncle of Duryodhana, దుర్యోధనుని మేనమామ.

(p. 1241) śakulamu, śakuli or శకిలి ṣakulamu. [Skt.] n. A fish. చేప. Swa. v. 62.