(p. 3) aṅkuśamu ankuṣamu, [Skt.] n. An elephant goad, an elephant driver's hook. Also, a check, a bar, a poser, a ruling case or argument. అంకుశమున నిలిపినాడు he made them stop short. ఇది జ్వరాంకుశము this is a specific against fever, that which arrests the disease. కవిగజాంకుశము (title of a book) a code to guide the poets. అంకుశమునకురాని ungovernable, head-strong, untractable, indocile.

(p. 4) aṅgadēśamu angadēṣamu. [Skt.] n. An ancient name for the country near the junction of the river Sarayu with the Ganges.

(p. 9) aṇḍakōśamu anḍa-kōṣamu. [Skt.] n. The scrotum.

(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 20) aklēśamu a-klēṣamu. [Skt.] n. Freedom from sorrow or trouble.

(p. 21) akṣāṃśamu akshāmṣamu. [Skt.] n. A degree of latitude.

(p. 40) atidēśamu ati-dēṣamu. [Skt. Lit. making over.] n. Extended application, inference, analogy, substitution.

(p. 52) aniśamu aniṣamu. [Skt.] adv. Incessantly, constantly. ఎల్లప్పుడును.

(p. 54) anukrōśamu anu-krōṣamu. [Skt.] n. Pity. దయ.

(p. 60) anyāpadēśamu anyāpa-dēṣamu. [Skt.] n. Indirect reference; innuendo. ఒకటిని నెపము పెట్టుకొని చెప్పడము. అన్యాపదేశముగా by innuendo.

(p. 61) apadiśamu apa-diṣamu. [Skt.] n. A half point or quarter point or 'airt' of the compass; intermediate space. విదిక్కు, దిక్కోణము, దిక్కులనడిమి మూల, అయి మూల.

(p. 61) apadēśamu apa-dēṣamu. [Skt.] n. Pretext, pretence. వ్యాజము, సాకు.

(p. 62) apabhraṃśamu apa-bhramṣamu. [Skt.] n. Common vulgar talk; a low term. గ్రామ్యభాష, అపశబ్దము.

(p. 62) apayaśamu apa-yaṣamu. [Skt.] n. Ill-fame, infamy. అపకీర్తి.

(p. 66) aprakāśamugā a-prakāṣamu-gā. [Skt.] adv. in secret.