(p. 114) ādityuḍu ādityuḍu. [Skt.] n. A name of the Sun. ఆదిత్య వారము or ఆదివారము āditya-vāramu. [Skt.] n. Sunday. The 12 adityas are Indra. Dhāta, Parjanya, Twashta, Pūsha, Aryaman, Bhaga, Vivasvat, Vishnu, Amsumat, Varuna, and Mitra.

(p. 177) ūṣaṇamu ūshaṇamu. [Skt.] n. The stimulant called త్రికట్టు, viz., శొంఠి, పిప్పలి, or మిర్యాలు ginger, pepper, or long pepper.

(p. 177) ūṣamu ūshamu. [Skt.] n. Fuller's earth. చవుడు. ఊషరము or ఉసరము. ūsharamu. n. Salt soil.

(p. 328) kōraduṣamulu kōra-dūshamulu. [Skt.] n. The grain called అరిగలు or ఆళ్లు.

(p. 348) gandūṣamu ganḍūshamu. [Skt.] n. Rinsing the mouth. పుక్కిలింత. A mouthful of water for rinsing. గండూషించు to rinse the mouth. పుక్కిలించు.

(p. 606) dūṣiñcu dūshinṭsu. [Skt.] v. a. To revile, abuse, satirize, laugh at. నిందించు, చూరు. దూషకుడు dūshakuḍu. n. A reviler, a scoffer. నిందించేవాడు. దూషణ or దూషణము ḍūshaṇa. n. Disparagement, reproach. Abuse, reviling. In plays and poems చంద్రదూషణము is 'disparagement of the moon:' that is, verses extolling a beauty as surpassing that of the moon. cf. 'And with a blush that laughs to scorn. The brightness of the ruddy morn'. దూష్యము dūshyamu. adj. Reprehensible, contemnable, vile.

(p. 609) daivamu daivamu. [Skt.] n. A deity, God. దైవకృతము caused by chance or fortune. దైవగతి providence, the will or act of God: chance, accident. దైవగతిచేత వర్షము రాలేదు it pleased God to give no rain. దైవజ్ఞ daiva-gnya. n. A witch. దైవజ్ఞుడు daiva gnyuḍu n. A fortuneteller, a wizard. దైవతము daivatamu. n. A deity: వేలుపు. adj: pertaining to a god. దేవతది. దైవదూషణము daiva-dūshaṇamu. n. Blasphemy. దైవయోగము daiva-yōgamu. n. Providence. Chance, accident. దైవవశాత్ daiva-vaṣāt. adv. By the act of God. దైవవాక్యము daiva-vākyamu. n. A revelation, gospel, the word of God. దైవ వివాహము daiva-vivāhamu. n. A marriage performed according to due rites. దైవాధీనము daiv-ādhīnamu. n. The power or act of God. దైవాధీనముగా providentially. దైవాధీనం జగత్సర్వం the whole universe is in the hands of God. దైవికము daivikamu. n. A visitation, an act of God. An accident. దైవికరాజికములచేత by the act either of God, or of the kind. adj. Supernatural, divine, providential. దైవికముగా accidentally, providentially.

(p. 926) bhūṣa or భూషణము bhūsha. [Skt.] n. Ornament, embellishment. An ornament, a jewel. అలంకారము, తొడవు, సొమ్ములు. 'ఒక్కయెడనిక్కట్టైనచో దానినా నారత్నోజ్వల భూషలూడ్చుకొని యానందంబుతోడన్ పురింజేరెన్.' S. iii. 507. Flattery, praise, భూషించు bhūshintsu. v. a. To praise, laud. స్తుతించు. భూషితము bhūshitamu. adj. Adorned, decorated, dressed. భూషితుడు bhūshituḍu. n. One who is adorned, అలంకరింపబడినవాడు.

(p. 933) mañjūṣa manjūsha. [Skt.] n. A large basket or box. పెద్దపెట్టె. మం౛స or మందసము manḍzasa. [from మంజూష.] n. A box or ark. 'మాతుడరుగుదెంచిచూచిరత్న, పుంజుభరితమైనమంజనలోనున్న, కొడుకుదానితోనగొనుచువచ్చి.' M. I. v. 36.

(p. 1018) mūṣakamu or మూషికము mūshakamu. [Skt.] n. A rat, or mouse. మూషకేంద్రుతురంగుడు he whose steed is the rat, i.e., Gaṇēsa.

(p. 1057) yūṣamu yūshamu. [Skt.] n. Pease-soup, or porridge. పప్పుకట్టు.

(p. 1128) vanamu vanamu. [Skt.] n. A forest, a wood, అరణ్యము, అడవి. An orchard, grove, fruit garden. తోట, తోపు. Water, జలము. చింతవనము a tamarind grove. A multitude, సమూహము. సరసీవనము a group of lakes. వన vana. adj. Wild, not domesticated or tame, అడవిసంబంధమైన. వనగజము a wild elephant. వనమల్లిక a wild jasmine. వనమక్షిక a gadfly. వనచరము vana-charamu. n. Lit. a wood rover: i.e., a monkey, వానరము. వనజము vana-jamu. n. A lotus or water-lily. తామరపువ్వు. A wild elephant. A wild bird. వనజలోచనుడు vanaja-lōchanuḍu. n. An epithet of Vishṇu, విష్ణువు. వనజసంభవుడు vanaja-sam-bhavuḍu. n. The one who sprang from the lotus, i. e. Brahma, చతుర్ముఖుడు. వనజాక్షి vanaj-ākshi. n. The lotus-eyed; a poetical word for a lady. వనిత. వనదము vaṇadamu. n. A cloud. మేఘము. వనదశ్యామము sky blue. వనదీపము vana-dīpamu. n. The glory of the garḍen, an epithet of the Champaka flower. సంపెంగపువ్వు. వనధి vana-ani. [from వన water+ధి. place for.] n. The sea. సముద్రము. 'వనధి జీవనములగలగించి.' R. v. 275. వనప్రియము vana-priyamu. n. A cuckoo. కోయిల. వనభూషణము vana-bhūshanamu. n. A bird called the Mocking bird. వనభోజనము vana-bhōjanamu. n. A picnic. వేడుకగా మిత్రబాంధవులతోకూడ ఒక తోటకుపోయి అక్కడ భోజనముచేయుట. A kind of bird, the Green Bulbul, Chloropsis jerdoni (F.B.I.) వనమాల vana-māla. n. A chaplet, or garland. వనమాలి vana-māli. n. An epithet of Krishna. కృష్ణుడు. వనవిహారము vana-vihāramu. n. Rambling in a garden for pleasure. తోటలో వేడుకగా తిరగడము. వనశృంగాటము vana-sṛingāṭamu. n. A plant, Ruellia longifolia, గోక్షురము, పల్లేరు. వనస్పతి vanaspati. n. A tree which bears fruit without flowering. పూచకకాచేచెట్టు. వనాటము vanātamu. n. An animal that lives in the woods.

(p. 1174) vidūṣakuḍu vi-dūshakuḍu. [Skt.] A wag, jester, buffoon. హాస్యగాడు, శృంగారనాయక సచివులలో నొకడు. 'విదూషక పూర్వకము పురాణకవిగోష్ఠివిచార పూర్వకము.' A. iv. 321. టీ విదూషక, పరిహాసకులు. One who is given to faultfinding in others. విదూషితము vi-dūshitamu. adj. Dirty, ugly, మలీమసమైన, వికారమైన. 'మషీవిదూషితాకారము.' P. iii. 352.

(p. 1182) vibhūṣaṇamu vi-bbhūshaṇamu. [Skt.] n. An ornament, decoration. ఆభరణము. విభూషితము vi-bhūshitamu. adj. Adorned. అలంకరింపబడిన.

(p. 1258) śailūṣamu ṣailūshamụ. [Skt.] n. The Bael or Bilva tree, Ӕgle marmelos, బిల్వము, మారేడుచెట్టు.