(p. 1269) saṅkaṭamu sankaṭamu. [Skt.] n. A difficulty, trouble, affliction, danger, calamity. ఇరుకు, బాధ, ఇక్కట్టు. Disease, illness, రోగము. ప్రాణసంకటము mortal peril. సుఖసంకటము a venereal disease. adj. Difficult, unsafe, narrow, కఠినమైన, ఇరుకైన. సంకటపడు sankaṭa-puḍu. v. n. To be in trouble, to be distressed, శ్రమపడు. అన్నవస్త్రములకులేక సంకటపడుచున్నారు they are in trouble for want of food and clothing. సంకటపాటు snakaṭa-pāṭu. n. The state of being in trouble, సంకటపడుట. సంకటపట్టు sankaṭa-peṭṭu. v. a. To give trouble to, to annoy, harass, బాధపెట్టు, హింసపెట్టు.
