(p. 15) andhassu andhassu. [Skt.] n. Food, boiled rice, అన్నము అమృతాంధసులు nectar-eaters, immortals.

(p. 67) abaddhamu a-baddhamu. [Skt.] adj. False, untrue, erroneous, wrong. అనృతమైన. నేను చెప్పినమాట అబద్ధము what I said was wrong, or not true. అబద్ధము n. A lie. A falsehood. అనృతము, తప్పు అబద్ధికుడు n. A liar. అమృతవాది.

(p. 75) amṛtamu a-mritamu. [Skt.] n. Nectar, ambrosia. Water, milk, clarified butter, the residue of a sacrifice. Final emancipation from matter and absorption in the Deity. సుధ, ఉదకము, దుగ్ధము, ఘృతము, యజ్ఞశేష ద్రవ్యము, మోక్షము, (వాడుకగా) మజ్జిగ. పంచామృతములు the five nectars, namely, water, milk, curds, ghee and honey. అమృతమునకు అంటులేదు nothing can defile buttermilk. వానిది అమృతహస్తము. he has a healing hand. వానిది అమృతవాక్కు his tongue is inspired. అమృతముహూర్తము n. An auspicious hour. శుభముహూర్తము. అమృతాంధసుడు n. One whose food is ambrosia, a god. దేవత. అమృతాంశువు n. That which gives forth soft beams of light, i.e., the Moon. చంద్రుడు.

(p. 112) āḍhyamu āḍhyamu. [Skt.] adj. That which has or possesses. గల. Thus. సంపదాఢ్య possessed of wealth. అమృతాఢ్యకమండలము a cup holding nectar. ఆఢ్యుడు āḍhyudu. n. Owner, possessor. సంపన్నుడు.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 356) gabhasti gabhasti. [Skt.] n. A ray of light, సూర్యకిరణము. అమృతగభస్తి 'the nectar-rayed god,' an epithet of the moon.

(p. 406) caruvu charuvu. [Skt.] n. A burnt offering. An oblation. హన్యము. ఆకొన్నవారికి అమృతముచరువు hunger makes dry bread sweet as ambrosia.

(p. 761) pīyūṣamu pīyūṣhamu. [Skt.] n. Nectar, ambrosia. అమృతము.

(p. 1109) lēhanamu lēhanamu. [Skt.] n. Licking, నాకుట. లేహము lēhamu. n. Food, భోజనము. లేహ్యము lehyamu. adj. That which can be licked, నాకదగిన. n. An electuary, a medicine. Nectar, ambrosia. నాకి భుజింపదగినమందు, నాకి భుజింపదగిన వ్యంజన విశేషము. కల్కద్రవ్యములుచేర్చి ముద్దగా చేసిన మందు. అమృతము.

(p. 1111) lodda lodda. [Tel.] n. A lump. ముద్ద. A heap, పోగు, రాశి. 'అమృతంపుముద్ద తియ్యంబులలొద్ద.' Navanad. 131.

(p. 1205) vembara or వెంబరి vembara. [Tel.] n. A fool, అవివేకి. A wicked person, దుష్టుడు, దుష్టురాలు. A mad man, వెర్రివాడు.' ద్వి అమృతంబుకుక్కల కందిచ్చిపులిసి, నంబలిత్రావను నాశించినట్టి, వెంబరిగాని వివేకిగాడెందు.' L. xiii. 458. వెంబరివిత్తు vembari-vittu. n. A fool, a mad man. వెర్రివాడు, వెర్రిది. A very wicked man, దుష్టాగ్రేసరుడు. A very stupid man, మూఢాగ్రేసరుడు.

(p. 1225) vēlupu or వేల్పు vēlupu. [Tel.] n. A god or goddess, దేవుడు, దేవత. ఇలోల్పు a god of this world, i.e., a Brahmin. ఇలువేల్పు a patron saint, a genius or household god. వేలుపుటన్ను a goddess. దేవతాస్త్రీ. T. ii. 106. వేలుపుకొలను or వేలుపుటేరు the heavenly stream, the celestial Ganges, ఆకాశగంగ; the river Ganges, గంగ. వేలుపుగాణ a mythological being, a Gandharva, గంధర్వుడు. వేలుపుగిడ్డి or వేల్పుటావు the mythological cow that grants all wishes, కామధేనువు. వేలుపుచెట్టు the divine tree that grants all wishes, కల్పవృక్షము, వేలుపు ౛డదారి the divine ascetic or monk. i.e., Narada, నారదుడు. వేలుపుటొ౛్జ the divine preceptor of Guru, i.e., Brihaspati, నురాచార్యుడు, బృహస్పతి. వేలుపుదాయ an enemy of the gods, i.e., an Asura. వేలుపుబాస the language of the gods, i.e., Sanskrit. వేలలుపుబోనము the food of the gods, i.e., Ambrosia, అమృతము. వేలుపుమల or వేల్పుకొండ the hill of the gods, i.e., Mount Meru. వేలుపుమానికము the diamond of the gods, i.e., the philosopher's stone, a jewel that grants all that may be desired, చింతామణి. వేలుపురేడు or వేల్పుదొర the lord of the gods, i.e., Indra. వేలుపుసాని a fortune teller, సోదెచెప్పునది, దైవజ్ఞ. వేలుపుగౌరు the white elephant of the gods, ఐరావతము. వేలుపులత్రోవ the sky, ఆకాశము. వేలుపుటిక్క heaven, స్వర్గము. వేల్పుదళవాయి the general of the gods, i.e., Kumāraswāmi, కుమారస్వామి. వేల్పుపెద్ద Brahma, బ్రహ్మదేవుడు, సురజ్యేష్ఠుడు. వేల్పువె౛్జు the physician of the gods, i.e., Dhanvantari, ధన్వంతరి. వేల్పుడు vēlpuḍu. n. Worship, పూజ.

(p. 1252) śila ṣila. [Skt.] n. A stone. పాషాణము, రాయి. The stone or plank or wood placed at the threshold of a house, గడపకింది త్రొక్కుడుకమ్మి. శిలామయము built of stone. శిలాక్షరము ṣil-āksharamu. n. Engraving, writing on a rock. (Metaphorically,) an irrevocable promise. రాతిమీద చెక్కిన అక్షరము. One verse says నిలువెల్ల అమృతసారము, పలుకెల్ల శిలాక్షరంబులు. శిలాజతువు or సిలాజిత్తు ṣilā-jatuvu. n. Bitumen; red chalk. పర్వతధాతుభేదము. శిలాపుష్పము ṣilā-pushpamu. n. Storax or benzoin. గుగ్గిలము, సాంబ్రాణి. శిలారసము ṣliā-rasamu. n. A tree called Altingia excelsa. (Watts.) శిలోచ్చయము ṣil-ōchchayamu. n. A mountain. పర్వతము. శిలోద్వాసనము ṣil-ōdaāsanamu. n. A funeral rite in which a man's ghost is invoked to sit down on a particular stone and తిలోదకములు and వాసోదకములు are offered to it for nine days: on the tenth day they remove it by the rite of expulsion (ఉద్వాసనము,) చచ్చినపదోనాడు పాషాణమును ఎత్తడమనేకర్మము.

(p. 1253) śīdhuvu ṣīdhuvu. [Skt.] n. Nectar; the juice of flowers; spirit distilled from molasses. అమృతము. మకరందము, మద్యము.

(p. 1340) sudha sudha. [Skt.] n. Nectar, the drink of the gods. అమృతము. Chunam, సున్నము. సుధాంశువు or సుధాంశుడు sudh-āmṣuvu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాంశురత్నము the poetical amber or noble opal, which is fabled to melt in the moonbeams, చంద్రకాంతము. సుధాకరుడు sudhā-karuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. సుధాపాణి sudhā-pāṇi. n. An epithet of Dhanvantari, the physician of the gods, ధన్వంతరి. సుధామయూఖుడు sudhā-mayūkhuḍu. n. The moon. చంద్రుడు. Vish. ii. 212. సుధాశనవర్థకి sudh-āṣana-vardhaki. n. Visvakarma, the artist of the gods. విశ్వకర్మ. A. iv. 34.