(p. 80) ariga or అరిగె ariga. [Tel.] n. A large disk, like a shield, held in processions as a royal ensign. డాలువలె బ్రహ్మాండముగా నుండేటిది, దీన్ని రాజులయెదుట పట్టుకొనెదరు. 'తేరులుకలముల తెరుగునదిరుగగా గరులుమైననాగా దిగిరులబ్రోల, నరిగెబిళ్లలుకమాలకృతి మెరయుగా నడిదంబులను మీలననుకరింప.' G. i. 22.

(p. 80) arigāpu ari-gāpu. [Tel. అరి+కాపు.] n. Tributary. కప్పము కట్టేవాడు. 'వైదేహపొండ్రాది వసుధేశులెవ్వాని కడిమిసొంపున నరిగాపులైరి.' M. VIII. i. 20.

(p. 80) arigonu ari-gonu. [Tel.] v. a. To check, stop, oppose. అడ్డముతగులు. 'ఆలకు బెబ్బులియరిగొన్నయట్లు.' Pal. 108.

(p. 80) arigōlu ari-gōlu. [Tel.] n. A basket boat lined with leather. పుట్టి. 'ఆరిగోలు బట్టుక అపగదాటు.' L. xii. 118. 'అచి చంద్రమండలంబకాదు చదలేట దేలుదంతపుటరిగోలుగాని.' p. iv. 251.

(p. 327) kōdravamu kōdravamu. [Skt.] n. The grain called Paspalum frumentaceum. అరిగలు or ఆళ్లు.

(p. 328) kōraduṣamulu kōra-dūshamulu. [Skt.] n. The grain called అరిగలు or ఆళ్లు.

(p. 388) gonapa gonapa. [Tel.] adj. Small, short. పొట్టి. n. A worn out plough అరిగిన నాగలి. గొనపకోడి a small bird.

(p. 520) tācu or త్రాచు tāṭsu. [Tel.] n. The deadly hooded snake called Cobra de capello. Various species of it are నల్లతాచు, కోడెతాచు, చింతపువ్వుతాచు, అరిగౌతాచు. cf. జెర్రిపోతు.

(p. 804) poṭṭu poṭṭu. [Tel.] n. Husk, bran. ఉముక. The scales of fish. Vēma. 1364. పొట్టు దాన్యము grain that has a coat or husk, as వడ్లు, అరిగలు, కొర్రలు, చామల్ను వరిగెలు, &c. పొట్టుకర్ర an empty sprout in a ear of corn. గట్టివిడిచిపెట్టి పొట్టుకు పోరాడెదవా will you give up the real for the false? మీదితోలు పొట్టుపొట్టుగా రాలిపోయినది the skin peeled off in scales. పొట్టుపొరలగు poṭṭu-poral-agu. v. n. To be troubled, harassed or tormented. పీడితమగు. 'అప్పాపాత్ముండెట్లునుం జక్కంబడక తనచలంబుతోన పొట్టపొరలయ్యె కయ్యంబు పొడుచు వాడుగాని.' M. V. iv. 88.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.

(p. 1383) harigōlu or అరిగోలు hari-gōlu. [Tel.] n. A boat made of wicker work covered with hides, a coracle, చిన్నపుట్టి.