(p. 30) ajñānamu a-gnyānamu. [Skt.] n. Ignorance. అవివేకము, మూఢత్వము. అజ్ఞానబంధములు the fetters of ignorance. అజ్ఞాని a-gnyāni. [Skt.] n. An ignorant person, a person without knowledge. 'ఆచారమెరుగని అజ్ఞాని నేను.'

(p. 97) avivēkamu a-vivēkamu. [Skt.] n. Want of sense or judgement, absence of discrimination, ignorance, imprudence, blindness of heart, folly, తెలివిలేమి, అవివేకము adj. Undiscriminating. foolish, blundering. తెలివిలేని. అవివేకి a-vivēki. n. A fool, a blockhead. తెలివిలేనివాడు.

(p. 185) eḍḍami eḍḍami. [Tel.] n. Folly, stupidity, అవివేకము. Evil, calamity. ఆపద. ఉ 'ఎడ్డమియైనయప్పటికి నెవ్వరు చేరరు లోకులేమి యున్, సడ్డలుచేయనొల్లరు' VP. v. 102.

(p. 759) pisa pisa. [Tel.] n. Folly, nonsense, అవివేకము.

(p. 892) buddhi buddhi. n. Intelligence, intellect, understanding, mind, judgement, sense, wisdom, intention, inclination. judgement, advice. ఇప్పుడు బుద్ధివచ్చినది I have been taught a lesson, I am convinced of my fault. పడుచుబుద్ధి a childish whim or notion. బుద్ధిపుట్టించు to suggest an idea. బుద్ధి ఉదయించినది the thought occurred. ఇది నీకు బుద్ధికాదు it is not wise on you part to do so. బుద్ధి (like చిత్తము) is a colloquial reply, equivalent to 'as you please.'బుద్ధిచెప్పు buddhi-cheppu. v. a. To admonish, exhort, advise. To reprimand or chastise. నాకు ఏమి బుద్ధి చెప్పుతారు what would you advise me to do? కొమారునికి బుద్ధిచెప్పినాడు he reprimanded his son. బుద్ధిపూర్వకముగా intentionally, on purpose, advisedly. నేను బుద్ధియెరిగిననాటనుండి as long as I can recollect. బుద్ధియెరిగిన తర్వాత after he grew to be a man. బుద్ధితెచ్చుకొను buddhi-teṭsṭsu-konu. v. n. To come to one's senses or recover one's wits. బుద్ధిమంతుడు buddhi-mantuḍu. n. A sensible person, a wise man. బుద్ధిగలవాడు. బుద్ధిహీనత buddhi-hīnata. n. Stupidity, folly. అవివేకము. బుద్ధిహీనుడు buddhi-hīnuḍu. n. A fool, a man devoid of sense.

(p. 1015) mūḍhamu mūḍhamu. [Skt.] adj. Dull, stupid, foolish, ignorant. అవివేకమైన. మూఢభక్తి superstition, blind faith, simple reliance. మూఢభక్తుడు a superstitious man. మూఢత్వము mūḍhatvamu. n. Dullness, stupidity. అవివేకము. మూఢుడు mū-ḍhuḍu. n. An ignorant man, తెలివిలేనివాడు. A fool, simpleton. అవివేకి. A boy or child, బాలుడు.

(p. 1017) mūrkhamu murkhamu. [Skt.] adj. Irrational, brutish, senseless, stupid, stubborn, obstinate, అవివేకమైన, పిచ్చిపట్టుగల. మూర్ఖత or ముర్ఖత్వము mūkhata. n. Stubbornness, stupidity, senselessness. అవివేకము, పిచ్చిపట్టు. మూర్ఖుడు or మూర్ఖు murkhuḍu. n. A fool, an obstinate block head. అవివేకి.

(p. 1207) veḍagu or వెడంగు veḍagu. [Tel.] adj. Foolish. వెర్రి. పిచ్చి. అవివేకమైన. 'వెడగుమందుల చేతవిషమెట్లడంగు. చెడునొకోచీరాచినపాముకాటు.' HD. ii. 213. n. Folly, madness. అవివేకము, వికారము. A fool or man. వెర్రివాడు. 'చెప్పుటయునొప్పకయుండు వెడంగులగుట కార్యవచనంబుల తెరంగెరుంగరు.' M. V. iii. 233. 'వెడగు, భీష్మబుద్ధివినకచెడియె.' ib. VII. iv. 83. వెడగుపడు veḍagu-paḍu. v. n. To become foolish, అవివేకమునొందు. To become ugly, వికారమునొందు. వెడగుపాటు veḍagu-pāṭu. n. The act of becoming foolish or ugly, వెడగుపడుట. వెడగురుపడు veḍaguru-paḍu. n. To be bewildered, దిగ్భ్రమనొందు, జడత్వమునొందు. 'వెకు కవీగక వెడగురుపడక.' Chartira. p. 251.

(p. 1212) verri verri. [Tel.] n. Madness, insanity, పిచ్చి. Folly, frenzy, అవివేకము. A mad man, a fool. పిచ్చివాడు, పిచ్చిది, ఉన్మత్తుడు, అవివేకి, తెలివిలేనివాడు. 'అసదృశలీలబొల్చురథికావలిమీద జనంగ వెర్రినై.' M. IV. iv. 55. plu. వెర్రులు. adj. Mad, insane, foolish, nonsensical, bad, useless, పిచ్చి, పనికిమాలిన, తెలివిమాలిన. వెర్రితలనొప్పి a distracting headache, a maddening headache. వెర్రిపడుచు a silly girl. Wild, uncultivated. వెర్రిచెరుకు the wild sugarcane, Saccharum arundinaceum. వెర్రితుమ్మ Phlomis zeyleynica. వెర్రినిమ్మ the wild lime. వెర్రిపుచ్చ the bitter wild melon. వెర్రిబచ్చలి a wild kind of Portulac. Similarly, వెర్రిజిల్లేడు, వెర్రిబీర, వెర్రిమేడి, వెర్రియావ, &c. Also used, like the word 'silly, in old English, to mean innocent. వాడు వట్టి వెర్రివాడు he is a very innocent person. వెర్రితనము verri-tanamu. n. Madness. ఉన్మత్తత. వెర్రిది verr-idi. n. A foolish, silly or mad woman. ఉన్మత్తురాలు, తెలివిలేనిది. వెర్రినీళ్లు verri-nīḷḷu. n. Lit. the water that makes one silly, or mad, i.e., any spirituous liquor. మద్యము. వెర్రిబాగులు verri-bāgulu. n. A foolish man or woman, తెలివిమాలినవాడు, తెలివిమాలినది. వెర్రివాడు verri-vāḍu. n. A mad man, a fool. ఉన్మత్తుడు, తెలివిలేనివాడు. వెర్రివానిచేతిరాయి lit: a stone in the hand of a mad man, i.e., a dangerous experiment.

(p. 1224) vēru vēru. [Tel.] n. A root. మూలము. plu. వేరులు or వేళ్లు. వేరిడి vēr-iḍi. [వేరు+ఇడి.] n. A fool, a mad man. అవివేకి, వెర్రివాడు, వెర్రిస్త్రీ.' వృథాబోధకుండు వేరిడికాడే.' P. i. 729. వేరిడించు vēriḍintsu. v. n. To cause to become foolish, అవివేకమునుపొందజేయు. వేరుపారు or వేరుతన్ను vēru-pāru. v. a. To take root. వేరుపనస vēru-panasa. n. That kind of jack tree, the fruit of which springs from the root. A. i. 21. వేరుమల్లె vēru-malle. n. A creeper called Ipomea cymosa. వేరుసంపెంగ vērē-sampenga. n. A plant called Polyanthes tuberosa. వేరుసెనగ vēru-senaga. n. The ground nut. Arachis hypogœa (Watts.) వేరునకాచే సెనగలు. వేరువిత్తు vēru-vittu. n. A bane, ruin, destroyer. నాశకము, నాశకుడు. 'వినవేమీకెల్లవేరువిత్తనినన్నున్.' M. VIII. iv. 247. 'పుంజులవేరువిత్తు.' H. iii. 268.