(p. 19) akālamu a-kālamu. [Skt.] n. Untimeliness. unseasonableness. adj. Untimely. Unseasonable. అసమయమైన అకాలమృత్యువు an untimely death. అకాలకుసుమము a flower blossoming out of season.

(p. 41) atulamu or అతులితము a-tulamu. [Skt.] adj. Unequalled, unparallelled, matchless. అసమానమైన. అతులితుడు a-tulituḍu. [Skt.] n. He who is matchless. సమానుడు.

(p. 45) advitīyamu a-dvitiyamu. [Skt.] adj. Unparalleled, unequalled. అసమానమైన.

(p. 48) anaṅgīkāramu an-angīkāramu. [Skt.] n. Disapprobation, disagreement. అసమ్మతి.

(p. 49) ananyamu an-anyamu. [Skt.] adj. One, sole, without any other, same, identical. ఏకమైన, అనితరమైన, అదే అనన్యవిషయము exclusively applicable. అనన్యగతికుడు n. He who has only one refuge or asylum. వేరేగతిలేనివాడు. అనన్యాదృశము n. adj. Not seen elsewhere. Unparalleled, prodigious, strange. అసమానమైన, వింతైన.

(p. 66) apratidvandvuḍu a-prati-dvandvuḍu. [Skt.] n. He who is incomparable or matchless in battle. అసమానుడైనవాడు.

(p. 98) aśaktamu, aśaktata or అశక్తి aṣaktamu. [Skt.] n. Weakness, inability, illness, దుర్బలము, అసమర్థత, వ్యాధి. నేను అశక్తముగానున్నప్పుడు when I was ill. అశక్తుడు a-ṣaktuḍu. n. An invalid, a patient, a sick man. రోగి. అశక్తులు invalids, patients.

(p. 100) asaṅgatamu a-sangatamu. [Skt.] adj. Incoherent, incongruous, improbable, inconsistent. అసమంజసమైన, పొసగని, అసంగతము n. Incoherency, incongruity. పొసగమి.

(p. 101) asandarbhamu a-sandarbhamu. [Skt.] n. Incongruity, inconvenience, unseasonableness. అసంగతము, అసమయము. అతడు లేనందున అట్లు చేయడానకు అసందర్భమైనది his absence prevented my doing so. అసందర్భము adj. Unconnected, inconvenient, unseasonable. అసమయమైన.

(p. 101) asampūrti a-sampūrti. [Skt.] adj. Incomplete. అసమగ్రము.

(p. 101) asadṛśamu a-sadruṣamu. [Skt.] adj. Incomparable. అసమానమైన, సాటిలేని.

(p. 101) asamañjasamu a-samanjasamu. [Skt.] adj. Bad, inconsistent. బాగుకాని, అసంగతమైన, అనుఫయుక్తమైన.

(p. 101) asamagramu a-samagramu. [Skt.] adj. Incomplete. అసంపూర్ణము.

(p. 101) asamamu a-samamu. [Skt.] adj. Unequal, unequal either in surface or number, uneven, unrivalled: సమముకాని, అసదృశమైన, విషయమైన. అసమనేత్రుడు asamanētruḍu n. An epithet of Siva, the god who has an extra eye. శివుడు. అసమశరుడు asama-ṣaruḍu n. An epithet of Cupid. మన్మథుడు.

(p. 101) asamayamu a-samayamu. [Skt.] n. An inconvenient, unfit or unfavourable time. అకాలము. అసమయము adj. Unseasonable. అకాలమైన.