(p. 10) antḥkaraṇamu antaḥ-karaṇamu. [Skt.] n. The mind, the heart. మనస్సు. అంతఃకరణ చతుష్టయము the four inward senses. మనస్సు, బుద్ధి, చిత్తము, అహంకారము.

(p. 11) antarindriyamu antarindriyamu. [Skt.] n. Internal organ, such as మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారము, చిత్తము.

(p. 104) ahamu ahamu. [Skt. cf. Lat. ego. Eng. I.] pron. I, myself. నేను. (Met.) Arrogance, presumption. అహంకారము. వానికి నిండా అహమున్నది he is very proud. అహంకరించు ahan-karinṭsu. v. n. To be arrogant or over-bearing. గర్వించు అహంకారము, అహంకృతి or అహంక్రియ ahankāramu. n. Egotism, conceit, arrogance. గర్వము. అహంపూర్విక ahampurvika. n. Emulation. నేనంటే నేననిపైబడడము. అహంభావము ahambhāvamu. n. Egotism, pride. గర్వము. అహంమహమిక ahamahamika. n. ('Saying, I, I.') Conceit, emulation, vaunting, bragging. పరస్పరాహంకారము అహమించు ahaminṭsu. v. n. To be conceited. గర్వించు.

(p. 118) āmika or హామిక āmika. [Skt. అహమహమిక] n. Egotism, boasting. Presumption, boldness, vigour. అహంకారము, గర్వము. ఆమిక జాత్ర āmikajātra. n. Satiety.

(p. 133) indriyamu indriyamu. [Skt.] n. An organ of sense. జ్ఞానేంద్రియములు organs of perception, కర్మేంద్రియములు organs of action, and అంతరింద్రియములు the internal organs, the first includes the eye, ear, nose, tongue, and skin; the second, the organ of speech, or larynx, hand, foot, and the organs of generation. The last are మనసు the mind or organ of thought; బుద్ధి the organ of apprehension, అహంకారము the organ of self-knowledge or consciousness, and చిత్తము the heart or organ of feeling. ఇంద్రియువృత్తి the natural propensities. పంచేంద్రియములు the five organs of sense. పంచేంద్రియబద్ధుడు the sensual man, one who is a slave to his lusts.

(p. 360) garvamu garvamu. [Skt.] n. Pride, haughtiness. అహంకారము. గర్వభంగము dishonour, degradation, humiliation, disgrace. గర్వించు or గర్వపడు garvinṭsu. v. n. To be proud. గర్వి or గర్వితుడు garvi. n. A proud man.

(p. 837) pralladanamu or ప్రల్లదము pralla-danamu. n. Pride, arrogance. గర్వము, అహంకారము, కొవ్వు. 'ప్రల్లదనంబుచే నెరుక పాటొకయింతయులేక.' Bhāskara. §. 17. ప్రల్లదపు pralladapu. adj. Nonsensical, vain, proud. గర్వపు, పనికిమాలిన. 'వింటిరెవానిప్రల్లదపు వెంగిలికూతలు.' T. iv. 220. ప్రల్లదుడు, ప్రల్లదీడు or ప్రల్లదకాడు pralladuḍu. n. An insolent man, a rogue. An empty fellow. పరుషవాక్యములు పలుకువాడు, తలకొట్లమారి, దుష్టుడు. 'మ్రుచ్చులు ప్రల్లదుల్ చచ్చువారలె యట్లుగాకున్న బాధలు లోకమునకు బట్టవేయని.' M. XII. v. 276. ప్రల్లదురాలు pralladu-r-ālu. n. A wicked woman, దుష్టురాలు.

(p. 1379) haṅkariñcu han-karintsu. [from Skt. అహంకరించు.] v. n. To be proud, అహంకరించు. హంకారము han-kāramu. (from అహంకారము.) n. Haughtiness, arrogance, self-conceit, అహంకారము, గర్వము. 'సీ తళుకొందు నెరతనంబులుపుట్టు పుట్నిల్లు హంకారముల కెల్లనాటపట్టు.' చంద్రా. ii.