(p. 43) adāparucu or అదచేయు adā-paruṣsu. [H.] v. t. To perform, pay, discharge. ఆచరించు, తీర్చు, చెల్లించు.

(p. 58) anuṣṭhānamu anushṭhānamu, [Skt.] n. An observance, practice. ఆచారము, నడవడి. అనుష్ఠానక్రమము the order of observing the religious ceremonies. అనుష్ఠించు v. a. To make, do, observe, celebrate. చేయు, ఆచరించు. అనుష్ఠితము anushṭhitamu. [Skt.] adj. Observed, practised (as a religious observance.)

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 825) pracāraṇamu pra-chāraṇamu. [Skt.] n. Putting in practice, causing one to act. ఆచరింపజేయుట. 'శాస్త్రంబుల వేదనకధీతిబోధంబుల దక్కనాచరణ ప్రచారణంబులేమి.' A. vi. 86.

(p. 1238) vratamu vratamu. [Skt.] n. A religious vow, a self imposed task, a religious observance or obligation. ధర్మసాధనోపవాసాది పుణ్యకర్మము. వ్రతము చేయు or వ్రతమును అనుష్ఠించు to observe a vow. ఏకపత్నీవ్రతము conjugal fidelity. శాకవ్రతము abstaining from certain food on special occasions. ఏకాదశీవ్రతము the observance of a religious fast on the eleventh day of either lunar fortnight. వ్రతకల్పము vrata-kalpamu. n. A treatise on vows. మోములు మొదలైన వ్రతములవిధి. వ్రతి or వ్రతస్థుడు vrati. n. One who makes or performs vows, a votary, వ్రతములు ఆచరించువాడు. One who offers a sacrifice, యజ్ఞముచేయువాడు.

(p. 1280) samprayōgamu sam-pra-yōgamu. [Skt.] n. A good use, చక్కనిప్రయోగము. Association, relation, connection. సంబంధము. Enchantment, an incantation, మూలికతోచేయు ఉచ్చాటవాదిక్రియ, వశీకరణాది కర్మము. 'స్నానభోజనశయనాది సంప్రయోగమర్ధిబతులకు మన్నెందునాచరింప.' M. III. v. 319. సంప్రయోగమనగా ఆచరించడము 'సాధలకునసాధసహవాసమునబాప సంప్రయోగమగుట సందియంబె.' ib. III. i. 6. సంప్రయోగమగుట అనగా సంప్రాప్తమవుట.