(p. 106) aka āka. [Tel. from ఆగు to stop.] n. A check, an order, a command. Custody. అడ్డగింపు, ఆజ్ఞ, చెర. 'కికురించిరిచ్చిపుచ్చుకొను చోటులవారలాకకులోనుగాకప్పులీక.' Swa. iii. 163. ఆకట్టు (ఆక+కట్టు) ākaṭṭu. v. i. To prevent, hinder, check. నిరోధించు. ఆకపడు āka-paḍu. v. i. To intervene, to interpose. అడ్డిపడు, రామా: కిష్కిం: ఆకపెట్టు āka-peṭṭụ. v. t. To prevent.

(p. 55) anujña anugnya. [Skt.] n. Command. Permission, order, leave. ఉత్తరువు, శలవు. ఆజ్ఞ. అనుజ్ఞాతుడు anu-gnyātuḍu. [Skt.] n. One who has been commanded to do a thing, one who has obtained permission to do a thing.

(p. 58) anuśāsanamu anu-ṣāsanamu. [Skt.] n. A command, order. ఆజ్ఞ, విధి.

(p. 65) appana appana. [Tel. from అప్పగించు] n. Consent, order, command. అనుమతి, ఆజ్ఞ.

(p. 110) azmāyiṣī or అజమాయిషి āz-māỵishī. [H.] n. Trial, proving. పరీక్ష, సరిచూడడము. ఆజ్మాయిషీచేయు to test, to try.

(p. 110) ājña āgnya. [Skt.] n. Command, order, sanction, leave, permission. ఆజ్ఞచేయు to command. ఆజ్ఞానుసారముగా according to order. అజ్ఞాపనము āgnyāpanamu n. Command, order. T. ii. 2. BD. vi. 120. ఆజ్ఞాపించు āgnyāpintsu. v. t. To command, order. అజ్ఞాతుడు āgnyāṭuḍu. n. He who is ordered. అజ్ఞాపితము āgnyāpitamu. adj. That which is ordered.

(p. 110) ājyamu ājyamu. [Skt.] n. Ghee, clarified butter. నెయ్యి.

(p. 115) āna āna. [from Skt. ఆజ్ఞ] n. Command or order. ఆజ్ఞ n. Oath, adjuration. తోడు అని ఒట్టుపెట్టుకొనుట. Protestation. ఆన పూర్వకముగా faithfully, according to oath. ఆనలుకడకండ్లు అప్పు మొప్పు oaths are nonsense and a debt is a plague. నీయాన I swear by thee. నాయాన I swear by myself (as in English upon my word, upon my honor.)

(p. 170) ullaṅghanamu ul-langhanamu. [Skt.] n. Disregard, disgrace, contempt. అతిక్రమించుట. ఉల్లంఘించు ul-langhinṭsu. v. a. To disregard, to pass over, transgress, refuse, decline, disgrace, browbeat. అతిక్రమించు, తుటారించు. ఆజ్ఞనుల్లంఘించు to disregard an order.

(p. 217) ōza ōza. [Tel.] n. Order క్రమము. Way, manner విధము. Nature స్వభావము. A command ఆజ్ఞ. Vigor, zeal, joy ఉత్సాహము, ఎచ్చరిక. Fear భయము. Thought, idea, intent. Counsel, wisdom, good sense యోచన. In arithmetic, an uneven or odd number. A row, or range. వరుస. A teacher ఉపాధ్యాయుడు. (another form of ఓ౛్జ) 'సింగం బాకటితో గుహాంతరమునం ౛ట్పాటుమైనుండిమా సంతస్ఫూర్జితయూధదర్శనసము ద్యత్రోధమైనవచ్చునో ౛ంగాంతారనివాస భిన్నమతినస్మచ్ఛేనపైవీడవచ్చెన్ గుంతీసుతమధ్యముండుసమరస్థేమాభి రామాకృతిన్.' M. Virāṭa. 93. Like a lion bursting forth in rage. 'ఓ౛గాదిట్లాడనోనీకు' L. vii. 7. 'ఒడలి గుణమువేర యో౛వేర' Vēmana. ఓ౛పడు ōza-paḍu. v. i. To be settled, to be set right క్రమపడు. ఓ౛బంతి or ఓ౛్జబంతి ōzabanti. n. The way shown by the teacher ఉపాధ్యాయుడు చూసిన పద్ధతి. A copy set by him మేలుబంతి.

(p. 520) tākīḍu or తాఖీడు tākīdu. [H.] n. An order, a command. ఆజ్ఞ. A written order. ఆజ్ఞాపత్రిక.

(p. 602) durāyi , దురా or దురాయీ durāyi. [H.] n. A command, conjuration, adjuration, protestation, a caveat or veto. ఆజ్ఞ. నీకు రాజుదురాయి you are not the king's friend.

(p. 620) dhariñcu dharinṭsu. [Skt.] v. a. To wear or put on. To bear, తాల్చు. To hold or contain. ఆజ్ఞ శిరస్సునధరించు to obey (an order), bow to (a command); lit: to bear it on the head. గర్భముధరించు to become pregnant, lit: to bear a womb.

(p. 655) niyamamu niyamamu. [Skt.] n. A principle, rule, precept. An engagement. 'The restriction of a rule to particular cases.' (Colebr.) That which is invariable. Any religious observance. Certainty. The inevitable result of an act. Taking pains నిశ్చయబుద్ధి, ప్రతిజ్ఞ, ఏర్పాటు, కట్టు. నియమముగా fixedly, statedly. నియమించు niyaminṭsu. v. a. To appoint, direct, order, ఆజ్ఞాపించు. నియమించుకొను niya-minṭsu-konu. v. a. To agree on, contract for, engage for, determine, decree, undertake, నియమితము niyamitamu. adj. Commanded, ordered, నియమింపబడిన. నియామకము niyāmakamu. n. Certainity, an arrangement. నియామకుడు niyāma-kuḍu. n. A director, a pilot or steers-man. నియమించేవాడు.

(p. 656) niyōgiñcu ni-yōgīnṭsu. [Skt.] v. a. To engage in a task, send about, employ on. appoint to; to command, to order, ఆజ్ఞాపించు. నియోగ్యుడు ni-yōgyuḍu. n. One who is fit to be appointed or sent. నియోగింపదగినవాడు, నియోజ్యుడు niyōjyuḍu. n. A servant or slave. భృత్యుడు, పనివాడు, నియోగము or నియోజనము niyōgamu. n. An order, command, mandate. నియమించడము, ఆజ్ఞ. L. III. 259. నియోగి or నియ్యోగి niyōgi. n. A minister. మంత్రి. The name of a certain sect of secular Brahmins. The Niyōis and the Vyápáris are two classes of secular Brahmins. The Niyōgis are in several points different from ఆచార్యులు Á'chāris. The authors of the Telugu poems are mostly Niyōgis. Sanskrit literature being confined to the Vaidikis who are considered their superiors.