(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.

(p. 1063) razjana raḍzḍzana. [Tel.] n. Self-praise, ఆత్మస్తుతి. ర౛్జు raḍzḍzu. v. n. To be talkative, to prattle, ప్రేలు. n. A boast, వ్యర్థభాషణము. Self praise, ఆత్మస్తుతి. 'కన్నట్లుపలుకనేటికి, నిన్నిచెనటిరజ్జులనికివి తోడ్పడునే.' M. VII. v. 112. 'కల్మషంబులెల్లవాపెద నీరజ్జులేలనీకు.' M. IX. ii. 142. ర౛్జులాడి raḍzḍzul-āḍi. n. A woman who is fond of vain boasting or self praise, వ్యర్థభాషణురాలు, ఆత్మస్తుతిపరురాలు. ర౛్జులాడు raḍzḍzul-āḍu. n. A vain boaster. వట్టిప్రజ్ఞలుపలుకువాడు, వ్యర్థభాషణుడు. A vain-glorious person, ఆత్మస్థుతిపరుడు. 'జామదగ్ని బ్రాహ్మణులశాపంబులు భూపాలురు విన నుగ్గడించెనిక్కలంక యేని రజ్జులానికినర్జునుగుణ విశేషంబు లెరింగించి.' M. VIII. ii. 104.