(p. 1041) moraṭu moraṭu. [Tel.] n. An obstinate fool. మూర్ఖుడు. 'మొరటులొగివిరక్తి మొనయర యాత్మకు.' Vēma. 1965. మొరటుతనము moratu-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. మొరడు or మొరటి moraḍu. adj. Hard, hardened, rough, knotty, stubborn. గడుసుపారిన, కఠినమైన, ముడిగానుండే. 'మొరడువంగిన సెట్టిముదుకకు.' P. iii. 193. టీ గడుసుపారిన, ముదిమిచేత ఆవనతుడైన. మొరడు. n. A block, a stump; a knot. మొద్దు, ముడి, మోడు. 'ముట్టుచాకిజేరు మొరడుకమ్మరిజేరు.' Vēma. 2084. మొరడుపారిన moraḍu-pārina. adj. Hard, grown hard by age, having the limbs contracted by disease. గడుసుపారిన, ముద్దలుకట్టుకొనిపోయిన.