(p. 12) antaḷayya antaṣṣatruvu. [Skt.] n. Inward foe. 'ఇంద్రియోత్కరంబు గెలిచి, అంత శ్శత్రుకులమైన కామాదివర్గంబు.' M. XIII. 3. 277.

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 133) indriyamu indriyamu. [Skt.] n. An organ of sense. జ్ఞానేంద్రియములు organs of perception, కర్మేంద్రియములు organs of action, and అంతరింద్రియములు the internal organs, the first includes the eye, ear, nose, tongue, and skin; the second, the organ of speech, or larynx, hand, foot, and the organs of generation. The last are మనసు the mind or organ of thought; బుద్ధి the organ of apprehension, అహంకారము the organ of self-knowledge or consciousness, and చిత్తము the heart or organ of feeling. ఇంద్రియువృత్తి the natural propensities. పంచేంద్రియములు the five organs of sense. పంచేంద్రియబద్ధుడు the sensual man, one who is a slave to his lusts.

(p. 133) indruḍu indruḍu. [Skt.] n. Indra, the god of the sky corresponding to the Roman Jupiter armed with thunder-bolts and noted for his amours. In composition the word denotes excellence. గజేంద్రము or గజేంద్రుడు a noble elephant.

(p. 139) ilinda or ఇలివెంద ilinda. [Tel.] A kind of tree రేదురు, ఇంద్రవల్లి.

(p. 202) aindrajālikuḍu aindra-jālikuḍu. [from Skt. ఇంద్రజాలము] n. A magician, a juggler, a conjurer.

(p. 250) karaṇamu karaṇamu. [Skt.] n. A village clerk, a writer, an accountant. వాడు కూత కరణముగాని వ్రాతకరణముకాడు he has talents for speaking but not for writing. స్థలకరణము the registrar of a district. కరణము n. Instrument, means. కొరముట్టు. An organ of sense. ఇంద్రియము. Marking or causing, as in ప్రియంకరణము endearing. స్థూలంకరణము fattening, శుభగంకరణము fortunate. కరణచతుష్టయము the mind, intellect, volition and self-consciousness. మనోబుద్ధిచిత్తాహంకారములు. కరణత్రయము thought, word and deed. మనస్సు. వాక్కు, కర్మము. త్రికరణశుద్ధిగా completely, absolutely, entirely. కరణీయము karaṇīyamu. adj. Fit to be performed, worthy to be done చేయదగిన. కరణికము or కరణీకము karanikamu. Clerkship: the office of a Karanam or clerk.

(p. 344) khāṇḍavamu khānḍavamu. [Skt.] n. The name of a grove sacred to Indra. ఇంద్రునియొక్క ఒకానొక వనము.

(p. 438) candamāma ṭsanda-māma. [Tel.] n. The moon. The yolk of an egg. సొన. చందమామ గ్రుక్కిళ్లు or చంచమామగుటకలు kissing or smacking the lips as a sign of being stricken with love. అధరామృతము. శశాం. v. చందమామపక్కె ṭsandamāma-pakke. n. A kind of fish: a sprat. చందమామపురుగు ṭsandamāma-purugu. n. A lady bird: ఇంద్రగోపము, ఆరుద్రపురుగు.

(p. 466) jiṣṇuvu jishṇuvu. [Tel.] n. A conqueror; an epithet of Indra and Arjuna. ఇంద్రుడు, అర్జునుడు, విష్ణువు. adj. Victorious, triumphant.

(p. 466) jiṣṇuvu jishṇuvu. [Tel.] n. A conqueror; an epithet of Indra and Arjuna. ఇంద్రుడు, అర్జునుడు, విష్ణువు. adj. Victorious, triumphant.

(p. 492) ḍāmbikamu ḍāmbikamu. [Skt.] n. Pretence, pride. డాంబికుడు ḍāmbikuḍu. n. A proud or conceited person. A magician. ఇంద్రజాలాదిమాయలు చేయువాడు.

(p. 544) tṛṇamu tṛiṇamu. [Skt.] n. Grass, reeds. Corn. A straw, a blade of grass, a reed. A mere trifle. తృణిగ్రాహి tṛiṇa-grāhi. Lit: 'drawing straws,' as amber. A sapphire, నీలము, మరకతము. తృణజలూకము tṛiṇa-jalūkamu. n. The leaping leech, that jumps along, fixing its head and tail alternately. భాగ. 10. స్కం. పూ. తృణజలూకిన్యాయము is an expression like 'a bird in the hand is worth two in the bush,' i.e., Securing one object before trying for another. తృణత tṛiṇata. n. Grassiness. తృణబావము. A bow, ధనస్సు. మరుత్తృణత Indra's bow, i.e., a rainbow. ఇంద్రధనుస్సు A. v. 154. తృణద్రుమము tṛiṇa-drumamu. n. The 'grass-bearing tree,' i.e., a tree belonging to the grass family. తృణధ్వజము tṛiṇa-dhvajamu. n. A bamboo, వెదురు. తృణప్రాయము tṛiṇa-prāyamu. adj. Worth a straw, worthless, contemptible. తృణరాజము the palmyra or the cocoanut tree. తృణశూన్యము tṛiṇa-ṣūnyamu. adj. Having no grass. తృణములేనిది. n. The Jasmine. మల్లె. తృణీకరించు tṛiṇī-karinṭsu. v. a. To look upon (a thing) as grass. To contemn, despise, slight, make light of తృణముగా వెంచు, అలక్ష్యముచేయు. తృణీకారము tṛiṇī-kāramu. n. Contempt, disregard.

(p. 581) damamu or దమనము damamu. [Skt.] n. Austerities, mortification of the flesh, a self-controlled state. ఇంద్రియనిగ్రహము. Fortitude, శ్లేశమునోర్చుతనము. Suppression. అణచుట. దమనుడు or దమి damanuḍu. n. the queller or subduer. అణచువాడు; as కందర్పధమనుడు Siva who destroyed Manmadha. దమితుడు damituḍu. n. One who is subdues. అణపబడినవాడు. దమించు daminṭsu. v. t. To suppress, subdue (as one's passions,) అణగద్రొక్కు.

(p. 585) dāntamu dāntamu. [Skt.] n. Patience endurance, fortitude, self-control, moderation. దాంతుడు dāntuḍu. n. One who is temperate, patient, self-controlled, moderate, or master of himself. అడపబడినవాడు, తపఃక్లేశమునోర్చువాడు. దాంతి dānti. n. Self command, repression of the passions. ఇంద్రియనిగ్రహము. బ్రహ్మదర్యాది తపఃక్లేశమునోర్చుతనము.