(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 774) pulugu pulugu. [Tel.] n. A bird. పక్షి. A mark or sign. గురుతు, ౛ాడ. 'తే గీ పొలితిరేలునీయునికియె పులుగుగాదె.' A. v. 63. పులుగుపిట్ట pulugụ-piṭṭa. n. An owl, గుడ్లగూబ. పులుగరి or పుల్గరి pulug-ari. n. One who understands a sign, ౛ూడయెరిగినవాడు. పులుగుబొల్లడు or పులుగురేడు pulugu-bollaḍu. n. An eagle, గరుత్మంతుడు. పులుగురాయి pulugu-rāyi. n. An emerald, పచ్చ, గారుత్మతము. పులుదిండిరాయి or పులుదిండిచలువ pulu-dinḍi-rāyi. n. A sapphire, ఇంద్రనీలమణి.

(p. 775) pullu or పులు pullu. [Tel.] n. Grass: foulness in precious stones. గడ్డి, రత్నాదుల మాలిన్యము. adj. Little, small, అల్పము. పుల్లంటురాయి pull-anṭu-rayi. n. A sapphire, ఇంద్రనీలము. పుల్లిరుసు or పులిరుసు pull-irusu. n. The little wheel over which the bottom rope of a water-lift (కపిల) runs to upset the bucket when it reaches the top. పుల్లుడి pull-uḍi. (పుల్లు+ఉడి.) n. Poor land, land productive only at intervals. ఒకానొక సంవత్సరము సెద్యానకు పనికివచ్చునేల. పుల్లరి pull-arti. (పుల్లు+అరి.) n. Tax, a tax on pasture lands. Also, a tax levied on a fishery, or a head-tax on cattle. పుల్లురుకుపాము pull-uruka-pamu. n. A sort of snake which springs out of grass.

(p. 964) masāramu masāramu. [Skt.] n. An emerald, or sapphire, ఇంద్రనీలము.