(p. 42) atyukti atyukti. [Skt. అతి+ఉక్తి.] n. Hyperbole.

(p. 89) alugu alugu. [Tel.] n. A sluice to carry off water from a pond that overflows. The tip of an arrow, the blade of a sword. పరీవాహము, చెరువునకు నీరెక్కువైనపుడు అది పోవుట కేర్పరచినదారి; బాణము యొక్క కొనకు వేసే యినుప ముక్క, కత్తిపిడికిపైని ఉక్కు తునుక. 'కజ్జలాన్విత ధూమాసిత రేఖపై యలుగుగా విజ్ఞాన దీపాంకురాకృతి.' A pref. 7.

(p. 120) ārakūṭamu āra-kūṭamu. [Skt.] n. Steel or brass. ఉక్కు, ఇత్తడి. ఆరకూటచ్ఛాయ the hue of steel or brass.

(p. 148) ukka ukka. [Tel. from ఉడుకు.] n. Heat, closeness. ఉమ్మ.

(p. 148) ukkaḍagu See under ఉక్కు.

(p. 148) ukkaḍamu ukkaḍamu. [Tel. from ఉడకడము] adj. Much, great. గొప్ప. ఉక్కడీడు ukkaḍīḍu. n. A brave man. బంటు, శూరుడు.

(p. 148) ukkaṇamu ukkaṇamu. [Tel.] n. A watch, guard. కావలి, రక్షణము.

(p. 148) ukkari and ఉక్కరు See under ఉక్కు.

(p. 148) ukkaluḍu ukkaluḍu. [Tel.] adj. Eager, earnest. దురంధరుడు, ఆసక్తిగలవాడు.

(p. 148) ukkaḷamu ukkaḷamu. [Tel.] n. The vanguard, pickets round a camp. A principal or royal road near a city. పట్టణసమీప రాజ మార్గము.

(p. 149) ukkina or ఉక్కిసము ukkisa. [Tel.] n. Asthma, gasping for breath. ఉబ్బసము. ఎగ ఊపిరి, కాసము. Dry cough. పొడిదగ్గు.

(p. 148) ukkiribikkiri ukkiri-bikkiri. [Tel.] adj. Close, suffocating, oppressive. ఊపిరి దిరుగని.

(p. 148) ukkivamu ukkivamu. [Tel.] n. Baseness, vileness, cunning, cruelty. కపటము, కుత్సితము. adj. Vile, base. క్షుద్ర, ఉక్కివుడు ukkivuḍu. n. A cunning man, a wretch కపటము గలవాడు.

(p. 149) ukkīḍu ukkīḍu. [Tel. ఉక్కు+ఈడు] n. A stubborn man. మూర్ఖుడు.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.