(p. 156) utpātamu ut-pātamu. [Skt.] n. A prodigy, a preternatural phenomenon such as an earthquake, a comet, or an abnormal birth. ఉత్పాతపిండము a wonderful genius. త్రివిధోత్పాతములు marvels or signs in air, earth, and heaven. A. iv. 300.

(p. 162) upaplavamu upa-plavamu. [Skt.] n. A calamity. ఉపద్రవము, ఉత్పాతము, చంద్రాదిగ్రహణము, రాహువు.

(p. 163) upasarga upa-sarga. [Skt.] n. A grammatical particle, a prefix or preposition. ఉపసర్గము upa-sargamu. n. A portent such as an eclipse, &c. ఉత్పాతము. 'ఉపసర్గాధిక హీన వృష్టి పటువాయువ్యాజ నానాసరీసృప దుర్భిక్ష జలాగ్ని దుష్టవిమ దాక్షేపాది దోషంబులందు.' V. P. vi. 349.

(p. 596) divyamu divyamu. [Skt.] adj. Divine, heavenly, supernatural, celestial. Fairy, appertaining to fairies or demigods. Grand, superb, glorious, noble, fine, admirable, bright. ఒప్పునది. n. What is divine or done by God, a divine or providential act or event. A calamity sent by Providence, ఉత్పాతము. దివ్యభావము the spiritual sense. దివ్యప్రమాణము a solemn oath. దివ్యదృష్టి divya-dṛishṭi. n. Second sight, supernatural intelligence, దివ్యపాదుకలు seven league boots worn by hermits on active service. యోగవాగాలు. దివ్యచక్షువు divya-chakshuvu. n. One gifted with spiritual insight. జ్ఞానదృష్టిగల వాడు. A man with a good eyesight, మంచి కన్నులు గలవాడు. A blind man, i.e., one who used the mental instead of the physical vision, గుడ్డివాడు. దివ్యభామ divya-bhāma. n. A fairy, an angel. దివ్యార్చన or దేవాతార్చన divy-archana. n. Divine worship. దివ్యుడు divyuḍu. n. A god, a demigod.

(p. 1077) rāṣṭramu rāṣhṭramu. [Skt.] n. A realm, country, దేశము, A public calamity, such as plague or famine. ఉత్పాతము. మధ్యరాష్ట్రము the middle kingdom, that is, Central India.