(p. 173) ūca ūṭsa. [Tel.] n. The soft core of the plantain or similar tree. బొందె. A thorn bush. ముండ్ల దుబ్బ. ఉచకోతగా గొంతుకోసి వేసినాడు he cut the throat without any trouble. ఊచ ūṭsa. adj. Withered. ఊదకాలు a withered leg. ఊచచెయ్యి a withered hand. ఊచపట్టు to grow big enough for the core in a plant to form. ఊచపోవు to become lean. కృశించు. ఊచబియ్యము ūṭsa-biyyamu. n. Grain not quite ripe. బాగుగా ముదరని జొన్నలు మొదలైనవి, ఊచముట్టు ūṭsa-muṭṭu. adv. To the core entirely, wholly. 'ఉల్లమంత గడంచి యూచముట్టుగను కల్లలాడించిన గలదెపన్నిదము.' H. D. i. 252.