(p. 883) biṭṭu biṭṭu. [Tel.] n. Excess. A great action. హెచ్చు, అధికము. Firmness, tightness, దృఢత్వము. 'నిన్నుపట్టెదమనిచలముగొనిన పట్టుటబిట్టా.' B. X. 359. బిట్టు or బిట్టుగా biṭṭu. adv. Greatly, much, మిక్కిలి. Often, తరుచుగా. Quickly, శీఘ్రముగా. 'ఎగుచుకూతలు ముట్టెయెత్తి బిట్టాలించి.' Swa. iv. 68. 'జంబుకంబులు కొరవిదయ్యంబులట్ల, బిట్టు రాత్రులకూతలు పెట్టుచుండు.' Vish. ii. 48. బిట్టవియు to burst with a crash. బిట్టులికిపడు to be astonished or frightened. బిట్టారలు to wail, to howl. Rukmāngada. v. 92. బిట్టుబిళ్లు biṭṭu-biḷḷu. (బిట్టు+బిట్టు.) adv. Suddenly, తటాలున.