(p. 194) ēkamu ēkamu. [Skt.] pron. One. adj. Sole, single, only, general, universal, uniform, combined, matchless, unequalled, chief. Joined, combined. ఏకదీక్షగా unintermittingly, incessantly. ఏకముగా all at once, unitedly. ఏకతిరగడము ceaseless roaming. అతడు ఏకరీతిని ఉండే మనిషి he is a regular or steady person. రాత్రి యేకముగా మెరిసినది it lightened incessantly all night. ఏకము చేయు ēkamu-chēyu. v. a. To make one, unite, gather together. ఏకకాలంబున at one time, simultaneously. ఏకకాలీనుడు ēka-kālīnuḍu. n. A contemporary. వారున్ను వీరున్ను ఏకకాలీనులైనందున as these men were contemporaries: ఏకకుండలుడు ēka-kuṇḍaluḍu. [lit. Having one earring] n. An epithet of Kubera. ఏకగర్భజనితులు ēka-garbha-janitulu. adj. Uterine, of the full blood. అతడున్ను నేనున్ను ఏకగర్భజనితులము గనుక as he and I are sons of the same parents or uterine brothers. ఏకగ్రీవము ēka-grīvamu. adj. Unanimous, joint. ఏకగ్రీవముగా unanimously, jointly. ఏకచక్రాధిపతి, or ఏకఛత్రాధిపతి ēka-chakrādhipati. n. A sole ruler, an absolute monarch. ఏకచింత one sole or engrossing thought or pursuit. ఏకనిష్ఠగా ēka-nishṭha-gā. adv. With a single eye or intent, resolutely, faithfully, thoroughly, downright. ఏకపత్నీవ్రతుడు ēka-patnī-vratuḍu. n. A monogamist, a man with one wife. ఏకబోగ్రామము ēka-bhōga-grāmamu. n. A village held by one owner, or tenant. ఏకమనస్కులై ēka-manaṣkulai. adv. With fixed attention, with a single heart. అందరు ఏకమైన నా మీద పడ్డారు they fell upon me in a body. ఏకవర్ణముగానున్నది it is all of one sort or colour. భువనేకసుందరి an unrivalled beauty. ఏకశిలానగరము ēka-ṣilā-nagaramu. n. (lit. One stone-town.) A town built near a single rock or hill. The Skt. translation of ఒరంగల్లు Warungul a town in the Nizam's Territories. ఏకాధిష్ఠతము ēkā-dishṭhitamu. adj. In one hand: in one person's sole power. M. I. ii. 200.

(p. 194) ēkarā or ఏకరా or ఏకరము ēkarā. [Eng. acre.] n. acre.

(p. 194) ēkari ēkari. [Tel.] n. A particular class of gypsies, or aboriginal people. కిరాతభేదము.

(p. 194) ēkaru or ఏకారు ēkaru. [Tel.] v. i. To swell. వాచిపోవు.

(p. 699) paṭra paṭra. [Tel.] n. A village, a hamlet. పల్లెపట్ర villages and hamlets. H. iv. 108. పట్రవాండ్లు paṭra-vānḍlu. n. plu. A certain caste skin to the Boyas. Also called ఏకరివాండ్లు.

(p. 911) bōda bōda. [Tel.] adj. Swollen, as a leg. బోదకాలు a swollen diseased leg. 'వ్రేలడగు బొజ్జగలబోదకాలివాని.' A. vi. 22. బోదచరచు to swell. 'పొడచెదరి బోదచరచిన యొడళ్లతో.' Swa. iv. 21. టీ బోదచరచచిన, ఏకరీతిగా బలగినటువంటి. n. The young or chick of a bird or tree. పక్షిపిల్ల. రాయంచబోదలు, రాజహంసయొక్క కొదములు. 'ఎగుబోదలైగూడుదిగనాడి పెదమ్రాకులెక్కనారసి యుత్సహింపలేదు. P. i. 291. ఎగుబోదలై, పెద్దపిల్లలై, అనగా ఎగసేమాత్రపు పిల్లలనుట.' దైవికంబునగూడు దప్పినేలనుబడ్డ రాచిల్కబోదల బ్రోచుపిల్లి. Kālahasti ii. 83. పోకబోద a tender areca nut tree, లేతపోక. అంచబోద a young swan, ఎలుకబోద a young rat.

(p. 1079) rīti rīti. [Skt.] n. Manner, mode, method, way, state, condition. ప్రకారము, విధము. Practice, custom, extent, మర్యాద, మేర. A style in Rhetoric.ఏకరీతిగా నుండే regular, correct, steady.

(p. 1148) vācu vāṭsu. [Tel.] v. n. To swell. నొప్పిచేత లావగు. To pine, long, be eager. దేవురించుచ, ఏకరు. (The Hindus like the Musulmans imagine the face and the legs to swell with desire or want.) వాడు కూటికి వాచియున్నాడు he is perishing for want of food. మేముదానికి వాచినవారముకాము we are not pining for it, we do not care for it. 'ఉ మేమునైతమున్ వాచినవారియట్లగరువంబున గన్గొనుచుంటి మన్విభున్.' V. P. vi. 100.

(p. 1152) vāpu vāpu. [Tel. from వాచు.] n. Swelling, protuberance, intumescence. శోఫ, వాచుట. Pining or longing, ఆశ, దుఃఖించుట, ఏకట. మొగుడు వచ్చిన తర్వాత దాని వాపుతీరినది the arrival of her husband put an end to her pining. వాపి vāpi. n. One whose body is swollen, వాపురోగముగలవాడు. వాపిరి vāpiri. (వాపు+ఇరి.) n. Lamenting, ఏకరుట. వాపిరిగొట్టు vāpiri-goṭṭu. n. A glutton. తిండిపోతు. A fickle-tongued man, వాక్చాపల్యముగలవాడు. A gloomy looking man, ఏకరువాడు, దుఃఖించుచుండువాడు. వాపు vāpu. (for వాయింపు.) n. Sounding a drum &c. వాయించుట. వాపుతెవులు. n. The dropsy. వాచేరోగము, శోఫ.

(p. 1164) vikalamu vikalamu. [Skt.] adj. Defective, imperfect, mutilated. Decayed, impaired. Confused, agitated, Withered, waning. విచ్ఛిన్నమైన, భగ్నమైన, చెడిన, కలుషమైన. 'అక్కురువృద్ధు జూడనార్తివికలుగుచు.' M. XV. i. 166. వికలత్వము or వికలత vikalatvamu. n. Confusion, agitation, decay. కలుషత్వము, శైథిల్యము. 'లావరియిప్పుడంగవికలత్వము పాటిలి.' P. i. 499. వికలాంగుడు vikal-ānguḍu. n. A cripple, one who is deformed or maimed. అంగహీనుడు. 'ఇట్లువికలాంగుండై పుట్టిన యనూరుండు.' M. I. ii. 8. వికిలితము vikalitamu. adj. Confused, confounded: decayed, impaired, withered. కలుషమైన, శిథిలమైన. 'ఏకరణివికలితాత్ముడు కాకుండుంబతి.' B. i. 535. వికలుడు vikaluḍu. n. A fool, one who is in confusion. కలత బారినమమనస్సుగలవాడు. 'వేగిరముననిలిచిభ్రాంతి వికలుండగుచున్.' P. ii. 152.