(p. 935) manta manta. [Skt.] n. One who considers, a thinker. ఆలోచించువాడు. మంతనము mantanamu. n. Secrecy, a secret place, a place of concealment, రహస్యము, ఏకాంతస్థలము. ఏకాంతము. A secret consultation, secret advice, రహస్యాలోచన, 'కలిసియొక కొంతసేపు శృంగాటకముల, నగరదాసచూచునె మంతనంబులాడిచనిరి విద్వాంసులిండ్లకు.' A. iv. 8. మంతరసాని Same as మంత్రసాని (q. v.) మంతిరి Same as మంత్రి (q. v.) మంతిరించు Same as మంత్రించు. (q. v.) మంతవ్యుడు mantavyuḍu. n. One who is fit to be consulted with, ఆలోచింపదగినవాడు.
