(p. 78) arakora or అరగొర arakora. [Tel.] Sticking. అనుమానము, సందేహము. 'కరకంఠభక్తుల కరకొరలేక వెరబిబ్రతుకు పొమ్మువేయును నేల.' BD. v. 327. 'తానున్ బతియున్ మనమున నరగొరయెరుగక.' Parij. v. 74.

(p. 81) aru Same as అర్రు (q. v.) అరుతెవులు aru-tevulu. n. Consumption. క్షయరోగము అరుత or అరుతన్ Loc. of అర్రు. On the neck. కంఠమునందు. 'ఆరుతలిమగము డదరసిచూడు.' Vema. 1777. అరుత or అర్త aruta. [Tel.] adv. Near, close by. సమీపమందు. రాముడు విశ్వామిత్రునరుత నేగెసె. Rama went close to Viswamitra. 'న్యగ్రోధములయర్తనరుగుచు మసలక దూడయమ్మందిర బరుత.' BD. viii. 515.

(p. 85) arpaṇamu arpaṇamu. [Skt.] n. An offering, dedication, delivering up. Placing. ప్రదానము, ఉంచడము. అంకురార్పణము the offering of buds to a god. అర్పించు arpinṭsu. v. a. To offer, dedicate. ఇచ్చు. తనసొమ్మునంతా పరులకు అర్పించు కూర్చున్నాడు he gave up all his goods and became a beggar. అర్పితము arpitamu. [Skt.] adj. Offered, dedicated. ఇవ్వబడ్డ. కంఠార్పితభూషణము an ornament placed on the neck. ఆ గ్రామము సముద్రార్పితము అయినది the village became the prey of the sea. తన తండ్రికి అర్పితముగా కొంత భూమిని దానము చేసినాడు he gave some land as a gift in memory of his father.

(p. 85) arru arru. [Tel.] n. The neck. కంఠము, పశుజాతి, మెడపంపు, కుతిక, ఆపద, హాని. A sore on a bullock's neck occasioned by ploughing. ఆ యెద్దు యొక్క అర్రు కొట్టు కొనిపోయినది the bullock's neck is hurt (by the yoke.) 'అందని ఫలముల కర్రుచాపగనేల.' Kalahasti.

(p. 105) ā The broad vowel A, as in arm, father. [The Secondary form of this letter is -- which is a modified form of the upright stroke | used to denote the long sound of a in Sanskrit. [The ingenuity of the inventors of the Indian Alphabets is shown by the way in which they formed the long vowels out of the short ones by giving a slightly different turn to their forms. See Taylor.] 2. The demonstrative sign, as ఆ పని that act, ఆ కథలు those stories, ఆ వెనుక after that, ఆ తెల్లవారి next morning. ఆ ఆ (or ఆయా) యిండ్లలో in the various houses. 3. As a contraction ఆ stands for ఆశ్వాసము chapter; also for a certain verse ఆటవెలడి of a certain metre. 4. As a Sanskrit prefix it means Upto, Until, As far as; as ఆచంద్రార్కము or ఆచంద్రతారకము as long as the moon and the sun or stars last. ఆజానువు to the knee. అపాదమత్తకము. from head to foot. ఆబాలగోపాలము up to or including the children and the shepherds. ఆసముద్రము as far as the sea. See ఆకంఠము and ఆచండాలము. 5. A Telugu affix denoting question, or surprise as అతడా (is it) he? 6. An interjection ఆ, or ఆ ఆ, or ఆహ Yes, Aye: or Ah! A. iv. 5.

(p. 106) ākaṇṭhamu ākaṇṭhamu. [Skt.] adv. Full, up to the neck. గొంతుమట్టుకు. H. i. 186. ఆకంఠపూర్తిగా భక్షించినాడు he ate to the full.

(p. 157) udānamu uḍānamu. [Skt.] n. Air that rises in the throat. కంఠమందలి గాలి.

(p. 160) upakaṇṭhamu upa-kaṇṭhamu. [Skt.] n. Contiguity, nearness. adj. Near, proximate. దాపైన.

(p. 202) aikakaṇṭhyamugā aika-kaṇṭhyamu-gā. [Skt.] adv. With one voice, unanimously ఏకకంఠముతో

(p. 221) autkantyamu aut-kanṭhyamu. [Skt. from ఉత్కంఠము.] n. Cupidity, eagerness. ఉత్కంఠ, తహతహ.

(p. 225) kaṇṭhamu kaṇṭhamu. [Skt.] n. The throat. కుత్తుక. Sound కుత్తుకధ్వని. Nearness, proximity, సమీపము. గ్రామకంఠము the village common. కంఠదూలము kaṇṭha-dūlamu. n. The beam forming the ridge of a pent roof. కంఠపాతము kaṇṭha-pāthamu. n. A lesson learned by rote. వానికి కంఠపాతమయిన పద్యములు verses which he had by heart. కంఠమాల kaṇṭha-māla. n. A swelling of the glands of the throat. కంఠసరి. kaṇṭha-sari. n. A sort of necklace. కంఠసూత్రము kaṇṭha-sūtramu. n. The marriage thread worn by Hindu wives round the throat. మంగళసూత్రము. దానికి కంఠసూత్రము కట్టినాడు he wedded her. కంఠస్నానము kaṇṭha-snānamu. n. Bathing all but the bead, i.e. neckdeep. కంఠి kaṇṭhi. A necklace. కంటె. కంఠీరనము kaṇṭhi-ravamu. n. A lion. కంఠోక్తిగా kaṇṭhōkti-gā. adv. Specifically, definitively.

(p. 227) kambuvu kambuvu. [Skt.] n. A large shell or conch, pearly white and marked with three ridges across the inner tube. కంబుకంఠి or కంబుగ్రీవ kambu-kaṇṭhi. adj. Fair throated: having a neck as beautiful as a shell.

(p. 233) kaṭhamu kaṭhamu. [Skt.] n. Voice. కంఠస్వరము.

(p. 249) karakaṇṭhuḍu kara-kaṇṭhuḍu. [Tel. from కర black.] adj. 'Black throated.' An epithet of Siva.

(p. 255) kalakaṇṭhamu kala-kanṭhamu. [Skt.] n. A sweet voice. మధురధ్వని. The black cuckoo so called from its melodious note. కలకంఠి the sweet-voiced one, i.e., a woman.