(p. 20) akkara akkara. [Tel.] n. Necessity, occasion, want, need, desire, అగత్యము. అక్కరతీర్చు to relieve from want. అది నాకక్కరలేదు I do not want it. దీనితో నీకేమి అక్కర what have you to do with this? నీవక్కడికి రావలసిన అక్కరయేమి what business had you to come there? అక్కరకొద్దీ మాట్లాడుట to speak as necessity demands. అది అక్కరకురాదు it will be of no use. వాడికి ఆ పని అక్కరపట్టలేదు he does not care for it. అక్కరకాడు one who is in need. అక్కరగలవాడు; అక్కరగండడు one who has an interest in an affair. శ్రద్ధగలవాడు; అక్కరపడు, అక్కరగొను to feel an interest in a thing. అక్కరకలిగియుండు, అక్కరపాటు a state of necessity. అక్కరపడుట.

(p. 158) udgāramu ud-gāramu. [Skt.] n. Vomiting, belching, emitting, exuding, gushing. కర్కట, తేపు. A. ii. 92. R. vi. 24. ఉద్గారించు udgārinṭsu. v. a. To vomit, to belch, emit. కక్కు, తేపు. ఉద్ఘాటనము ud-ghāṭanamu. [Skt.] n. Breaking. ఛేదించుట. ఉద్ఘాటించు udghāṭinṭsu. n. To break, open. ఛేదించు.

(p. 228) kakkapāla Same as కకపాల. (q. v.)

(p. 228) kakkara , కక్కెర kakkara. [Tel.] n. The demoiselle crane Anthropoides rirgo, ఓదెకొరుకు. కక్కరకోడి kakkara-kōḍi. n. The painted Partridge, Francolinus pictus. కక్కర జీనువాయి kakkara-jīnu-rāyi. The spotted Munia Uroloncha punctulata. (F.B.I.)

(p. 228) kakkaramu kakkaramu. [Tel.] adj. Hard, or sharp కరుకు. n. Hardness.

(p. 228) kakkasamu kakkasamu. [Tel. for కర్కశము] n. Rigidity, hardness, harshness, hardship, trouble, సంకటము, బాధ, కాఠిన్యము, మనఃక్రోధము. కక్కసములాడు to be rude or cruel. కక్కసపు గుర్రము a stubborn horse. కక్కసపెట్టు to be harsh, to behave cruelly. కక్కసపడు to suffer pain బాధపడు, సంకటపడు. కక్కసించు kakka-sinṭsu. v. a. To beset, harass: to plague. బాధించు. సంకటపరచు. ఆ రూకలకై నన్ను కక్కసించినాడు he harassed me for payment.

(p. 228) kakkiñcu kakkinṭsu. [Tel.] v. t. To make one vomit. వానివద్ద ఆ రూకలను కక్కించినాను I made him disgorge the money.

(p. 1399) kakkiribakkiri kakkiri-bikkiri. [Tel. (anuk.)] n. Confusion. తారుమారు.

(p. 228) kakkisaceṭṭu kakkisa-cheṭṭu. [Tel.] n. A tree called Posoqucria uliginosa. Rox. i. 712.

(p. 228) kakku kakku. [Tel.] v. a. To vomit. కక్కు kakku. n. Vomiting: the thing vomited. కక్కుడు kakkuḍu. n. Vomiting.

(p. 228) kakku kakku. [Tel. from కరుకు] n. A notch. roughness: కక్కులు dents, notches: teeth: the rough part of a millstone or of a saw the toothed part of a file, sickle, or saw. కళ్లెకక్కులు teeth of a horse's bit. కక్కుపెట్టు kakku-peṭṭu. v. t. To set or sharpen a saw, &c. కక్కు వేయు kakku-veyu. v. t. To roughen, or set (a saw or mill stone.)

(p. 228) kakkutevulu kakku-tevulu. Bilious vomiting.

(p. 228) kakkuriti , కక్కూర్తి kakkuriti. [Tel.] n. Want, defect, a whim, idle desire. లోభము. Hard necessity కష్టము, ఇబ్బంది. పొట్ట కక్కూర్తికై for want of food. కక్కూర్తిగా Absurdly, shamefully, hard beset. కక్కూర్తికాడు one who is in great want.

(p. 228) kakkuvāyi kakku-vāyi. [Tel. కక్కు = కరుకు] n. Whooping cough. కాసరోగవిశేషము.

(p. 228) kakkūrti See కక్కురిత.