(p. 225) kaṇṭhamu kaṇṭhamu. [Skt.] n. The throat. కుత్తుక. Sound కుత్తుకధ్వని. Nearness, proximity, సమీపము. గ్రామకంఠము the village common. కంఠదూలము kaṇṭha-dūlamu. n. The beam forming the ridge of a pent roof. కంఠపాతము kaṇṭha-pāthamu. n. A lesson learned by rote. వానికి కంఠపాతమయిన పద్యములు verses which he had by heart. కంఠమాల kaṇṭha-māla. n. A swelling of the glands of the throat. కంఠసరి. kaṇṭha-sari. n. A sort of necklace. కంఠసూత్రము kaṇṭha-sūtramu. n. The marriage thread worn by Hindu wives round the throat. మంగళసూత్రము. దానికి కంఠసూత్రము కట్టినాడు he wedded her. కంఠస్నానము kaṇṭha-snānamu. n. Bathing all but the bead, i.e. neckdeep. కంఠి kaṇṭhi. A necklace. కంటె. కంఠీరనము kaṇṭhi-ravamu. n. A lion. కంఠోక్తిగా kaṇṭhōkti-gā. adv. Specifically, definitively.

(p. 229) kacca kaṭṭsa. [Tel.] n. A truss. The tuck of cloth, or modesty piece between the legs. గోచి. కచ్చడము kaṭṭsadamu. n. A tuck or truss. గోచి. A large strong cart. కచ్చడపు బండి. ఇనుప కచ్చడాలు కట్టినాడు he was rigorously chaste. Manu. ii. 82.

(p. 258) kalāpamu kalāpamu. [Skt.] n. An ornament. నగ. An assemblage. సమూహము. A peacock's tail నెమలిపురి. A quiver అమ్ములపాది. కృష్టకలాపము కట్టినాడు he wore the dress or played the character of Krishṇa. హోమక్రియాకలాపము the details of a sacrifice or solemn rite. కేశకలాపము ample tresses, fine hair.

(p. 287) kuñce or కుంచియ kunche. [Tel.] n. A brush, a whisk; a carding instrument or teazle for wool, a chauri made of peacock's feathers. గుడ్డను కర్రకు కుంచెగా కట్టినాడు he fastened the cloth as a wisp on the pole. కుంచెకోల kunche-kōla. n. The crooked pole used in opening the gate of a pagaoda.

(p. 391) gōci gōchi. [Tel.] n. A clout. A truss or flap; a waist cloth. ఇనుపగోచి an iron buckle fabled to be worn by ascetics. వాడు ఇనుప గోచికట్టినాడు he took a vow of chastity. కోకగోచిపెట్టుకొను to draw the skirt of the petticoat between the thighs, and tuck it into the waist behind. గోచిదరిద్రము nakedness, utter poverty. గోచికాడై stripped naked. HD. ii. 1050. గోచికట్టు, గోచికాడు or గోచిబాపడు gōchi-kaṭṭu. n. A bachelor. బ్రహ్మచారి. HK. iv. 179.

(p. 1226) vēṣamu or వేశము vēshamu. [Skt.] n. Dress, garb, habit, a fashion or manner of dress, costume, a disguise or guise. వస్త్రభూషణాదులు అలంకరించుకొనడదము. మారువేషము a false garb, a disguise. 'తక్షకుండునగ్నవేషధరుడై.' M. 1. i. 151. వేషమువేయు to put on a disguise. కృష్ణవేషమువేసినాడు or కట్టినాడు he dressed or disguised himself as Krishna. తలనొప్పిగా నున్నదని వేషమువేసినాడు he feigned a head-ache. వేషగాడు vēsha-gāḍu. n. An actor: an impostor, వేషములువేసేవాడు. వేషధారి vēsha-dhāri. n. A person in disguise, a hypocrite, an impostor, మారువేషమువేసుకొన్నవాడు. వేషాలమారి vēshāla-māri. n. One who feigns, a pretender, a cheat, మాయలమారి. వేషి vēshi. n. One who is disguised. వేషధారి. 'ఇంద్రుడు ప్రియంబుగ గౌతమవేషియైనవాడని.' BRY. v. 37.