(p. 126) āvaṭamu āvaṭamu. [Tel.] n. Manner, good style, mode. నూతి కట్టకడవ ఆవటమున in peril, like a pitcher on the brink of a well. ఆవటముగశయ్యదీర్చి (G. v. 60.) Arranging his bed properly. 'నేతి బీరావటములాయెనేమి?' Velag. iii. 95. ఆవటించు āvaṭinṭsu. To take, live upon. వాడు గాలి ఆవటించి బ్రతికెను. P. iv. 53. He lived upon mere air: he starved. To help (one to food or to drink.) To serve up a meal. See Vasu. iii. 152. To serve up a meal. See Vasu. iii. 152. ఆవటిల్లు āvaṭillu. v. n. To be confused. కలుగు. కలతనొందు.

(p. 127) āvilamu āvilạmu. [Skt.] adj. Agitated, turbid. కలతనొందినది. మోహవిలుడు eager with desire. కోపావిలుడు agitated with anger.

(p. 153) uḍḍāḍiñcu uḍḍāḍinṭsu. [Tel. causative of ఉడ్డాడు] v. t. To palter, play backwards and forwards. Satyab. i. 114. ఉడ్డాడు uḍḍāḍu. v. i. To be confounded, to be confused. కలతనొందు.

(p. 256) kalacu kalaṭsu. [Tel. causal of కలగు.] v. a. To trouble, disconcert, disorder. To melt, or agitate with any passion. కలతనొందునట్లుచేయు. కలత kalata. n. Trouble, perplexity. A dispute, squabble. Indisposition. Turbidity in water. క్షోభము. కలతపడు kalata-paḍu. v. n. To dispute, squabble, to quarrel.

(p. 422) civuku chivuku. [Tel.] v. n. To rot, to be damaged, weakened, wasted or spoilt. సారహీనమగు. To pine with grief or sorrow. చివికిన rotten, damaged, శిధిలమైన, కుళ్లిన; pining కలతనొందిన. చివుకు n. Corruption, spoiling, rotting. Pining మనస్సుకలత నొందడము. చివుక్కు chivukku. adv. Impetuously, rampantly, briskly, with agility. చివుక్కున at once, suddenly. చివుక్కురుమను to be confused or agitated in mind మనస్సుకలుగు.

(p. 775) pullasillu pullasillu. [Tel.] v. n. To turn pale or pallid, వివర్ణమగు. To be confused in mind, కలతనొందు, వెలవెలబోవు. To be dejected, కుందు. 'ఉ మొల్లసుగంధినామనసు మోహమునారిడిపెట్టినీవున, న్నొల్లకవీడనాడెదవ యోతగవామగవారి చిత్తముల్, పుల్లసిలంగజేయ బొరపొబచ్చెములాడగ నాడువారికె, చెల్లునుచెల్లబో వ్రతము చెడ్డ సుఖంబును దక్కదయ్యెగా' V. P. ii. 240.

(p. 1190) viśata vi-vaṣata. [Skt.] n. Helplessness, ecstasy, a trance, పరవశత్వము. కోపవివశత a fit of fury. ఆనందవివశత an ecstasy of joy. వివశుడు vi-vaṣuḍu. n. One who is helpless, one who is in ecstasy, one who is wild with joy or sorrow, one who is bewildered, పరవశుడు, కలతనొందినవాడు, స్వవశముకాని బుద్ధిగలవాడు. 'రజనీచరరాజు రౌద్రరసవివశుండై.' R. viii. 97.

(p. 1234) vyākulamu or వ్యాకులితము vy-ākulamu. [Skt.] adj. Afflicted, sorrowful, confused, perplexed, confounded, bewildered, anxious, దుఃఖితమైన, కలతనొందిన, 'మదనభూతావేశ వ్యాకులితమానసాంబుజుడై.' S. iii. 32. వ్యాకులత or వ్యాకులము vyākulata. Grief, sorrow, anxiety, affliction. చింత, విచారము. 'అప్పటికప్పటికిన్ మనంబునన్ వ్యాకులతన్ వహింప.' T. ii. 79.