(p. 127) āvilamu āvilạmu. [Skt.] adj. Agitated, turbid. కలతనొందినది. మోహవిలుడు eager with desire. కోపావిలుడు agitated with anger.

(p. 422) civuku chivuku. [Tel.] v. n. To rot, to be damaged, weakened, wasted or spoilt. సారహీనమగు. To pine with grief or sorrow. చివికిన rotten, damaged, శిధిలమైన, కుళ్లిన; pining కలతనొందిన. చివుకు n. Corruption, spoiling, rotting. Pining మనస్సుకలత నొందడము. చివుక్కు chivukku. adv. Impetuously, rampantly, briskly, with agility. చివుక్కున at once, suddenly. చివుక్కురుమను to be confused or agitated in mind మనస్సుకలుగు.

(p. 1190) viśata vi-vaṣata. [Skt.] n. Helplessness, ecstasy, a trance, పరవశత్వము. కోపవివశత a fit of fury. ఆనందవివశత an ecstasy of joy. వివశుడు vi-vaṣuḍu. n. One who is helpless, one who is in ecstasy, one who is wild with joy or sorrow, one who is bewildered, పరవశుడు, కలతనొందినవాడు, స్వవశముకాని బుద్ధిగలవాడు. 'రజనీచరరాజు రౌద్రరసవివశుండై.' R. viii. 97.

(p. 1234) vyākulamu or వ్యాకులితము vy-ākulamu. [Skt.] adj. Afflicted, sorrowful, confused, perplexed, confounded, bewildered, anxious, దుఃఖితమైన, కలతనొందిన, 'మదనభూతావేశ వ్యాకులితమానసాంబుజుడై.' S. iii. 32. వ్యాకులత or వ్యాకులము vyākulata. Grief, sorrow, anxiety, affliction. చింత, విచారము. 'అప్పటికప్పటికిన్ మనంబునన్ వ్యాకులతన్ వహింప.' T. ii. 79.