(p. 61) apa apa. [Skt.] prefix. Away from, ill, evil. చెడు. అపకీర్తి a bad name, ill-fame.

(p. 61) apakīrti apa-kīrti. [Skt.] n. Ill-fame. Infamy. an ill-name. చెడ్డపేరు, దుర్యశము, దూరు. వారికి అపకీర్తి వచ్చినది they were disgraced.

(p. 61) apakhyāti apa-khyāti. [Skt.] n. An ill name, evil report, disgrace. అపకీర్తి.

(p. 61) apadūru apa-dūru. [Skt.] n. Calumny, infamy, undeserved blame. అపవాదము. అపదూరుపడు v. n. To be calumniated, defamed. అపకీర్తినిపొందు. అవదూరు పెట్టు v. a. To slander, spread an ill report of one. ఒకరిమీద తప్పుమాటలు చెప్పు.

(p. 62) apayaśamu apa-yaṣamu. [Skt.] n. Ill-fame, infamy. అపకీర్తి.

(p. 66) apratiṣṭha a-pratishṭha. [Skt.] n. Bad reputation, disgrace. అపకీర్తి, అపవాదము.

(p. 66) aprasiddhamu a-prasiddhamu. [Skt.] adj. Not known to the world, not public, secret, hidden. అప్రశస్తమైన, రహస్యమైన, ఎవరునెరుగని, అప్రసిద్ధి n. Infamy, అపకీర్తి. Obscurity.

(p. 68) abhikhya abhikhya. [Skt.] n. Name, title; splendour, glory; fame. పేరు, శోభ, కీర్తి.

(p. 76) ayaśamu a-yaṣamu. [Skt.] n. Dishonour, disgrace. ఆపకీర్తి. ఆయశకస్కరము ayaṣaskaramu. adj. Disgraceful. అపకీర్తియైన.

(p. 79) arapa arapa. [Tel.] n. A temporary scaffold in a field. మంచె. 'క్రచ్ఛరనీనంగగాచినక్కలకు, నిచ్చినయట్లయ్యె నీడితకీర్తి, మరియేలువేయును నెరయు బండించి, యరపడిగ్గినయట్టు లయ్యె నుర్వీశ.' BD. vii. 619.

(p. 101) asamu asamu. [Tadbhava form of Skt. యశము] n. Fame, reputation, renown, power, influence, authority, opportunity. కీర్తి, ఉద్రేకము, యశము, అధికారము, బలము, సందు, ఎడము. 'కులగిరిపైనుండి కుంభిని మీదికసమున నురుకు సింహంబుచందమున.' H. D. ii. 2069. తన పనివాండ్లకు అసము ఇచ్చియున్నాడు he has given all his authority to his servants, he has given up the reins to them. మొగుడు అసమిచ్చినందున అది యింత త్రుళ్లుచున్నది she is so conceited as her husband has given the management of things into her hands.

(p. 177) ūsaramu ūsaramu. [Tel.] n. Salt soil ఊసరము adj. Lean: fallen away by disease. ఊసరబిల్లి a lean cat. 'ఉట్టి మీదనొక్క యూసరబిల్లలట పట్టెడేసి వెన్న బొక్కునటన్న.' వీరశేవకీర్తనలు. p. 33.

(p. 261) kaḷatramu kaḷatramu. [Skt.] n. A wife కీర్తిలక్ష్మీళత్రుడు he who is wedded to glory and prosperity. విశ్వంభరాకళత్రుడు ruler of the land.

(p. 273) kāmukamu kāmukamu. [Skt.] adj. Lustful, desirous. ఇచ్ఛగల. కాముకుడు kāmukuḍu. n. A lustful man. కాముడు kāmuḍu n. A name of Cupid: (In compounds) Desirous, thus: కీర్తికాముడు desirous of glory. కామునిపండుగ the annual Holi festival.

(p. 286) kīriti another form of కీర్తి. (q. v.)