(p. 42) atyantamu aty-antamu. [Skt.] adj. Excesssive, very much. మిక్కిలి విశేషమైన. అత్యంత వినయపూర్వకముగా with profound respect. అత్యంతసుకుమారము very delicate. అత్యంతాభావము entire non-existence.

(p. 226) kanduḍu kanduḍu. [Skt. for స్కందుడు] n. The god of battle. కుమారస్వామి.

(p. 276) kārtikēyuḍu kārti-kēyuḍu. [Skt.] n. The god of war. కుమారస్వామి.

(p. 295) kumārasvāmi kumāra-svāmi. [Skt.] n. A name of Kārtikēya, the god of war. M. III. v. 200.

(p. 296) kumāri or కుమారిక kumāri. [Skt.] n. A girl, a little maid, a daughter. కూతురు, కన్య.

(p. 296) kumārilu kumārilu. [Tel.] n. To glow as fire. కుములు. 'క మానవతియిట్లుమాణని మానక్రోధములచే గమారలిచింతా ధీనగతినుండమదిలో నూనినప్రేమమున నంబుజోదురడనియెన్.' Pariz. i, 877.

(p. 296) kumāruḍu kumāruḍa [Skt.] n. A son. A name of కుమారస్వామి. In dramas, the heir apparent to the throne యువరాజు.

(p. 296) kumārte or కుమారితె kumārṭe. [Tel. cf. Skt. కుమారి.] n. A daughter.

(p. 320) komaru komaru. [Tel.] n. Youth, youthfulness, bloom, beauty, loveliness. మనోజ్ఞత. Manner, way. adv. Beautiful, handsome. అందమైన. కొమరుమిగుల gracefully., కొమరార finely. కొమరారు komar-āru. v. n. To bloom. కొమరాలు komar-ālu. n. A young woman యౌవనస్త్రీ కొమరితనము or కొమరుపాయము youth. యౌవనము. కొమరుడు or కొమారుడు komarudu. n. A son. కొడుకు. కొమరులు or కొమరకొయ్యలు komarulu. n. Bressumers or Brest summers, that is, forked pieces of wood used in buildings. ఇంటి వెన్ను పట్టెకిందికురుంజులు, మేలు దూలముమీది గు౛్జులు. కొమర్తె or కొమారి komārte. n. A daughter. పెండ్లికొమార్తె a bride. [The Skt. కుమారుడు+కుమారి are apparently derived from this Dravidian root.]

(p. 523) tārakajittu tāraka-jittu. [Skt.] n. The conqueror of an Asura called తారక; an epithet of the god of war. T. v. 220. కుమారస్వామి.

(p. 682) nēvaḷamu , నేవడము or నేహరము nevaḷamu. [Tel.] n. Bloom, brilliancy. గోము, సుకుమారము. A necklace. కంఠమాలిక, మణులు గ్రుచ్చిన హారము. 'అమరువక్షఃకవాటమునకు నేవళంబులు కుందనపుతీగ మోడిగాగ.' Anir. i. 43. HD. ii. 621.

(p. 881) bāhiramu bāhiramu. [from Skt. బహిః.] adj. Made public, బయలుపడిన, బాహ్యము. Excommunicated, వెలియైన. 'తే వలయునన్న పానముల్ పలుడెరుగుల. నేర్చువిధముననే మొడగూర్చివేడ్క, నున్న నీవుపయోగింపమెల్లకునికి, బాంధవమునకు నీతికి బాహిరంబు.' M. V. iii. 212. బాహిరపోవు bāhira-pōvu. v. n. To become public, or open, బయలుపడు. To faint, to loss the senses. మూర్ఛిల్లు. 'క కావునవంచనబాహిర, పోవకయుండంగమనరిపుంబరి మార్పం, గావచ్చు నేనియట్టిది, నావలపటుగాకతక్కిననువలదు సుమీ.' M. IV. ii. 91. 'అతండు సోలియును బాహిరపోవకతేరియవ్విభుం, గిట్టినిశాత బాణచయకీలతదేహునిజేసె.' M. IX. i.424. బాహిరుడు bāhiruḍu. n. One who is outside, or excommunicated, బాహ్యుడు. 'అటుగాకకర్మఫలలం పటుడనగుదునేని యల్పఫలభోగితమై, నటనిటదిరుగుచు, మోక్షనికటవృత్తికి బాహిరుండగానెకుమారా.' M. XII. i. 73.

(p. 886) bilukumāru biluku-māru. [Tel.] v. n. To die. To be destroyed, to perish. 'కాల్బలమున్ దనవీకవచ్చియున్, మరలియుదూలియున్ బిలుకుమారియునల్గడ బారియున్.' M. VIII. i. 4. బిలుకుమార్చు biluku-mārṭsu. v. a. To kill, to destory. 'మనుజనాధయొక్కడవుపూని మహాద్భుతబాహుసంపదన్, మిమువడి దాకెదన్ బిలుకుమార్చెదనంట యుదాత్తమైనధైర్య మహిమగాదె.' M. IX. ii. 102. బిలుకురబట్టు bilukura-baṭṭu. v. a. To strangle. 'ఒక్కరుడుభూరిశ్రవుగిట్టి, నీగర్వమణగింతునేడనితిట్టి. పెడకేలుబిగబట్టిబిలుకురబట్టిపడద్రోచి తామీదబడి గ్రుద్దుచుండె.' Dab. 216. చిలుకురబట్టి, అనగా ఊపిరితిరగకుండాపట్టి. బిల్కురు bilkuru. v. n. To be suffocated or strangled. ఉడ్డుకుడుచు.

(p. 891) buḍuta or బుడత buḍuta. [Tel.] n. A little one, a child. శిశువు, బిడ్డ. బాలుడు. 'ఒక పాటిబుడత, యాకుమాడువులందియ్య.' H. i. 134. A. vi. 159. adj. Little. Short, పొట్టి. బుడతగాడ్పు a gentle breeze. 'క్రూరభుజంగా స్యకుమారంబుననుజొచ్చి వెడలుసాహసియైన బుడుతగాడ్పు.' Bmj. iii. 132. బుడుతడు buḍutaḍu. n. A male child. బాలుడు.

(p. 1003) mudi muḍi. [Tel.] adj. Old, ancient. ముసలి , వృద్ధ, ముదిరిన. 'అచ్చటకేను వచ్చు సమయంబగువేళ యెరుంగదెల్పితే ముచ్చటదీర్తునంచు ముదిముద్దియతో వివరించిపంపగా.' H. ii. 53. 'ఎక్కడ దప్పింపనిదిమదిపోరు.' n. Old age, ముసలితనము, వార్ధకము. ముదిగారము mudigāramu. n. Stubbornness, మూర్ఖ్యము. ముదిమి or ముదితనము mudimí. n. Old age, decrepitude. వృద్ధత్వము. ముదియు mudiyu. v. n. To grow old. 'ముదిసిముప్పున నింత ముదిమరుల్ పొంది.' BD. iv. 1249. ముదివాడు mudi-vāḍu. n. An old man. వృద్ధపురుషుడు. ముదుక or ముతుక muduka. adj. Coarse. నాణెముకాని, ముదుగైన. Old, వృద్ధ. ముదుక or ముదుకడు muduka. n. An old man. వృద్ధుడు. 'ముదుకండయ్యును కుమారమూర్తి వహించెన్.' M. VII. i. 134.