(p. 653) nipuṇamu nipuṇamu. [Skt.] adj. Clever, skilful, conversant. Acquired, learnt. నిపుణత or నిపుణత్వము nipuṇala. n. Eminence in any art, skill, mastery. నిపుణుడు nipuṇudu. n. A clever man, నేర్పరి, కుశలుడు. శాస్త్రనిపుణుడు one who is master of a science.