(p. 89) alugu alugu. [Tel.] n. A sluice to carry off water from a pond that overflows. The tip of an arrow, the blade of a sword. పరీవాహము, చెరువునకు నీరెక్కువైనపుడు అది పోవుట కేర్పరచినదారి; బాణము యొక్క కొనకు వేసే యినుప ముక్క, కత్తిపిడికిపైని ఉక్కు తునుక. 'కజ్జలాన్విత ధూమాసిత రేఖపై యలుగుగా విజ్ఞాన దీపాంకురాకృతి.' A pref. 7.

(p. 211) oppami oppami. [Tel. negative verbal noun of ఒప్పు] n. Want of agreement, disagreement, ఒప్పుకొనకపోవుట. Inelegance. harm, fault, impropriety, కీడు, తప్పు.

(p. 319) konakonu kona-konu. [Tel.] v. n. To try. యత్నించు.

(p. 946) maṇugu or మడుగు maṇugu. [Tel.] v. n. To be folded, bent. To die, to expire. అణుగు. n. a clean cloth. ధౌతవస్త్రము, బట్ట. 'ఏకార్ణవంబైన యెడనజాచ్యుతుల, జేకొనకుదికెడు చాకియునతడు, మహితభక్తళికి మణుగులుశాత, మహినెపుడుమడివాలు మాచయ్యయనగ.' BD. iv. 145. మణుగు or మణువు maṇugu. n. A maund or weight of eight viss., i.e., forty seers or twenty-five pounds. ఎనిమిదివీసెల ఎత్తు. మణుగుబువ్వులు maṇugu-buvvulu. n. Vermicelli. ౛ంతికలలో భేదమైన భక్ష్యములు. H. i. 117. మణుచు or మడుచు maṇuṭsu. v. a. To fold or bend. See మడుగు.

(p. 1154) vāyi rāyi. [Tel.] n. The mouth, నోరు. The face, ముఖము. The edge of any cutting instrument, కత్తియంచు. Wind, వాయువు; as కోరవాయి, మండవాయి. వాయివిళంగము the name of a tree. M. III. vi. 261. నీళ్లవాయి a valley or hollow through which a stream sometimes runs, నలుదిక్కులను కురియునీళ్లు వచ్చేదారి. నూతివాయికట్టు a parapet round a well, దవురుగోడ, పశ్వాదులుపడకుండా భావిచుట్టుకట్టినగోడ. Plu. వాతులు. వాత rāta. (Loc. of వాయి the mouth.) In the mouth. మీరు వచ్చేదాక మాకు వాత తడిలేదు there was no moisture in our mouth until you came, i.e., we were in terror until your arrival. వాణ్ని పిరంగివాతపెట్టినారు they blew him up from the mouth of a cannon. వాతరట్టు vāta-raṭṭu. n. A chatter box, వదురుబోతు. వాతవాడి vāta-vāḍī. n. An unpleasant talker. వాతి vāti. (Gen. of వాయి.) వాతికాసు vāti-kāsu. n. Hush-money, a bribe, లంచము. వాతిబియ్యము or వాతికాసుబియ్యము vāṭi-biyyamu. n. A few grains of rice put in the mouth of a dead person when lying on the funeral pile. పీనుగునోటవేసే బియ్యము. వాయోడు vāy-ōḍu. v. n. To be unable to open the mouth, to be unable to talk, to be timid in speaking, to be bashful or reserved in speech. వాయోడక frankly, freely నోరు అణచుకొనకుండా. 'అత్తపదినెల వాయోడకకసరు బోరువారలతోడన్.' S. iii. 321.