(p. 321) koyya koyya. [Tel.] n. Wood. మ్రాను. A staff or stick. కర్ర ఓడకొయ్య a ship's mast. కొయ్యకాలు a wooden leg; stubble. జొన్నౘంకి వరివెన్ను కోయగా మిగిలినది, కోత కోసిన మోడు. P. iii. 193. విరుగుబాటుకొయ్య a stubborn wretch. గుండకొయ్య wretch. కొయ్యతనము koyya-tanamu n. Stubbornness, obstinacy. కొయ్యంగ koyyanga. n. A fish like the carp called Khavai by Musulmans.