(p. 70) abhinyāsamu abhinyāsamu. [Skt.] n. A fit. A morbid state of the three humours. అంతర్దాహ బహిశ్శీతిములుగల సన్నిపాతవిశేషము, వాతపైత్య శ్లేష్మదోషాలు ప్రకోపించి మూడున్ను సరి అయి చేష్టలు మాటలు క్రమము తప్పి అవశ్యము చంపే సన్నిపాతము.

(p. 89) alugu alugu. [Tel.] v. n. To be angry or annoyed. కోపించు. అలిగించు (causal of అలుగు.) To irritate, annoy. కోపము వచ్చేటట్టు చేయు. See అలుక.

(p. 109) āgrahamu āgrahamu. [Skt.] n. Anger. displeasure, rage, wrath ఆగ్రహించు āgrahinṭsu. [Skt.] v. n. To be angry, or enraged. కోపించు.

(p. 146) īsaḍamu īsaḍamu. [Tel.] n. Blame. అపవాదము, ఈసడించు īsaḍinṭsu. v. a. & n. To hate, abhor, or dislike. To be angry with, to find fault with. రోహితుడు, కోపించు, నిందించు. గులాబి పూలనీసడింప outblushing the roses. ఈసడింపు īsaḍimpu. n. Dislike, hatred. T. iv. 33.

(p. 229) kaṭa or కటకటా kaṭa. [Tel.] interj. Alas. అయ్యో! కటకటంబడు kaṭakaṭambudu. v. t. To feel pity జాలిపడు. To be angry కోపించు. To suffer pain బాధపడు.

(p. 263) kasaru or కసరుకొను kasaru. [Tel.] v. n. To move. చలించు. v. a. To scold, to bully, to speak sharply. కోపించు.

(p. 283) kiniyu kiniyu. [Tel.] v. n. To be angry. కోపించు. To approach సమీపించు. కినుక or కిన్క kinuka. n. Anger, rage. heat, inflamation. కినుకకాడు an angry man కోపముగలవాడు. కినుపు kinupu. n. Anger కోపము. కినుపడు, కినువడు or కిన్వడు to get angry. కోపపడు.

(p. 308) keralu keralu. [Tel.] n. To be enraged, to cry out from alarm. కోపించు, రేగు, బొబ్బలిడు. To exceed అతిశయించు, విజృంభించు. To cry as a bird. కూయు. 'గీ ప్రమదమునదేటు లెలుగెత్తిపాడుచోట, శారికలనంగశాస్త్రముల్ చదువుచోట, గీరకలకంఠములు క్రొవ్వికెరలుచోట, బావురములారజంబులుపలుకుచోట.' స్వా. iii.

(p. 327) kōpamu kōpamu. [Skt.] n. Anger, displeasure, wrath. కినుక కోపకాడు a passionate man. కోపి. కోపకత్తె an angry woman. కోపగించు, కోపగిల్లు, కోపపడు, కోపించు, కోపముచేయు or కోపముతెచ్చుకొను kōpa-ginṭsu. To be angry, to be displeased. కోపన kōpana. adj. Irascible, Passionate. కోపముగల. n. A fury, a scold. కోపముగల ఆడుది. కోపనుడు kōpanuḍu. n. A passionate fiery man. కోపి kōpi. n. A passionate man. కోపముగలవాడు.

(p. 386) gonti gonti. [Tel.] n. A woman. స్త్రీ 'కోపించియాతండు గొంతినిట్లనియె.' BD. iii. 575. The mother of the Pānḍavas. కుంతీదేవి.

(p. 403) caṇḍi chanḍi. [Skt.] n. Lit: The 'terrible.' A name of the goddess Kāli. A perverse obstinate woman. adj. Horrible. చండించు chanḍinṭsu. v. n. To get very angry. మిక్కిలి కోపించు. చండిక chanḍika. n. A virago, a fury. కోపముగలస్త్రీ. A name of the goddess Durga. పార్వతీదేవి. చండిమ chanḍima. n. Sharpness. వాడిమి.

(p. 419) cirru chirru. [Tel.] n. Anger. కోపము. చిర్రుమను to be angry కోపించు. చిర్రు, చిర్రున or చిర్రుమని adv. (anuk) Violently (angry.) At once, audibly, aloud, flashingly. చిర్రుపలక chirru-palaka. n. A sliding door, as of a trap or portcullis. చిర్రుబుర్రు or చిర్రుముర్రు chirru-burru. adv. (anuk) Angrily, aloud, audibly. చిర్రుముర్రాడు or చిర్రుబుర్రాడు chirru-murṛāḍu. v. n. To be angry, sullen or morose. చిరచిరలాడు. See చిర్ర.

(p. 705) padaru or పదురు padaru. v. n. To be over hasty, to be precipitate. ఆత్రపడు. To speak hastily, ఆత్రముతో మాట్లాడు. To get angry, కోపించు. To shake, చలించు. v. a. To find fault with, to blame. అక్షేపించు. 'అదియెట్టులుండెనీతో, బదరంబని లేదు నాకు పద్మభవునిమాటదలంపవలయు.' M. XII. iv. 399. n. Way, manner, విధము. A hasty word, త్వరితపుమాట. పదురు is also another form of పదుగురు ten persons. పదరులు or పదురులు padarulu. n. plu. Angry words, hasty words. కోపవాక్కులు. 'చట్టితో చట్టిపగులుంగగొట్టితనదు, పదరులకునింటి బలుకుక్కలదరికూయ.' S. iii. 237. పదరుచు, పదురుచు or పద్రుచు to hasten; to hurry on; to cause to speak, hastily, పదురజేయు.

(p. 740) pāpamu pāpamu. [Skt.] n. Sin, crime, evil. అతణ్ని గురించి పాపము పుణ్యము రెండు ఎరుగును I know nothing about him either good or bad. interj. Alas! O dear! what a pity! unhappily! పాపము, వారుపడినారు alas! they fell down. ఆపె అక్కకు అన్నానికిలేదు పాపము her sister, alas! has nothing to eat. ఆ చిన్నవాణ్ని కొట్టకు పాపము for shame! don't beat the boy. మహా తెలిసినవాడవు పాపము you are a clever fellow, to be sure! వాడు నమ్మినాడు పాపము he believed it, alas! పాపము ఆ రూకలు అతడు చెల్లించినాడు to do him justice, he paid the money. పాపాత్ముడు, పాపపురుషుడు, పాపి or పాపోష్ఠుడు pāp-ātmuḍu. n. A sinner, wretch, villain. పాపాత్మురాలు a wicked woman, a sinful wretch. పాపి pāpi. interj. A vocative particle addressed to a woman or man. My dear! ఒరేపాపి my good fellow! పాపికా, ఓపాపోష్ఠులారా O wicked woman. 'కోపించి యాతండు గొంతి కిట్లనియెల, పాపికాబ్రమసితే? ప్రాణవల్లభుని దూపొడ గూడునేతుంపర్లునిండ.' BD. iii. 576. పాపోష్ఠి pāpisṭhi. adj. Horrid, scandalous, nefarious (a general term of disgust.) పాపిష్ఠుడు pāpishṭhuḍu. n. A great sinner, a miscreant. మిక్కిలిపాపి. పాపుడు pāpuḍu. n. A sinner. A cruel man, హింసకుడు. A wretch, అధముడు. Bhag. X.

(p. 824) prakōpamu pra-kōpamu. [Skt.] n. The height or crisis of any affair. ముమ్మరము. జ్వరప్రకోపములో in the height or crisis of the fever. ప్రకోపించు pra-kōpinṭsu. v. n. To be at its crisis. జ్వరము. ప్రకోపించినప్పుడు when the fever was at its height.