(p. 346) gaṇṭamu or ఘంటము ganṭamu. [Tel.] n. An iron style for writing on palm leaves.

(p. 645) nārasamu nārasamu. [from Skt. నారాచం.] n. An iron style or arrow: a pin or spike run through a volume to keep it together. A tool used by housebreakers for boring walls. Proverbially used for a piercing glance. వాని నాలుకమీద నారసము జేసినారు they have put a padlock on his lips. నారసము or నారసగంటము an iron style (గంటము) of which each end is pointed, but with different tips for writing on harder and softer leaves.

(p. 645) nārācamu nārāchamu. [Skt.] n. An iron arrow. అచ్చయినుపబాణము, గంటము. నారాచి nārāchi. n. An instrument to cut gold, బంగారమును నరికే కొరముట్టు, సానము. The balance used by a goldsmith, అగసాలెవాని త్రాసు.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.