(p. 1342) sumāḷamu sumāḷamu. [Tel.] n. Mirth, joy, gaiety, elation, అత్యుత్సాహము, సుఖము. 'సామాన్యమానవులంగైకొనక సుమాళంబు వేద్యంబుగా.' A. iv. 44. టీ మనోభావము. సుమాళి sumāḷi. n. One who is elated with joy. సంతో షముతో ఉప్పొంగువాడు. నుమాళించు sumāḷ-inṭsu.v. n. To leap for joy.' ఉల్లాసముచేత గంతులుయు 'తే గీ తన్నుగని సుమాళించుధవు నిహృదయ, నవమయూరము చెలరేగి నాట్యమాడె.' KP. vii. 202. 'లీలాగతుల సుమాళించి యాడె.' Vish. vii. 296.