(p. 42) adaṭu adaṭu. [Tel.] n. Pride, presumption, arrogance. గర్వము, పొగరు, 'అదయతబోనీక పొదినియదటణగించెన్.' DRY. ii. 1016.

(p. 70) abhimānamu abhi-mānamu. [Skt.] n. Pride, self-esteem, haughtiness Patronage, protection. Affection, regard, care, love, favour. గర్వము, సంరక్షణ, విశ్వాసము, దేశాభిమానము love of one's own country, patriotism. వాడు దేహాభిమానము కలవాడు he pays great attention to his own ease. he is luxurious. అభిమానపుత్రుడు one who passes for one's son, or is looked upon as a son, or, supposed to be his child. అభిమానపుత్రత్వము an understood or attribute sonship. తమ అభిమానము కావలసినది I beg your patronage. నా యందు నిండా అభిమానముగా జరిగించినాడు he has treated me honourably. ఒకని మీద అభిమానము ఉంచు to be partial to a person. అభిమానము లేనివాడు one without affection; unkind అభిమాని n. He who loves. విశ్వాసము గలవాడు. మతాభిమాని a bigot. కులాభిమాని one who stands up for his caste. దేశాభిమాని the advocate for his country, he who loves his country, a patriot. అభిమానించు v. a. To honor, favour, protect, patronise, regard with kindness. గొప్ప చేయు, గౌరవించు.

(p. 95) avalēpamu ava-lēpamu. [Skt.] n. Pride. గర్వము.

(p. 104) ahamu ahamu. [Skt. cf. Lat. ego. Eng. I.] pron. I, myself. నేను. (Met.) Arrogance, presumption. అహంకారము. వానికి నిండా అహమున్నది he is very proud. అహంకరించు ahan-karinṭsu. v. n. To be arrogant or over-bearing. గర్వించు అహంకారము, అహంకృతి or అహంక్రియ ahankāramu. n. Egotism, conceit, arrogance. గర్వము. అహంపూర్విక ahampurvika. n. Emulation. నేనంటే నేననిపైబడడము. అహంభావము ahambhāvamu. n. Egotism, pride. గర్వము. అహంమహమిక ahamahamika. n. ('Saying, I, I.') Conceit, emulation, vaunting, bragging. పరస్పరాహంకారము అహమించు ahaminṭsu. v. n. To be conceited. గర్వించు.

(p. 118) āmika or హామిక āmika. [Skt. అహమహమిక] n. Egotism, boasting. Presumption, boldness, vigour. అహంకారము, గర్వము. ఆమిక జాత్ర āmikajātra. n. Satiety.

(p. 156) utsēkamu ut-sēkamu. [Skt.] n. Increase, pride; sprinkling water. అతిశయము, గర్వము, ప్రోక్షణము. ఉత్సేకించు ut-sēkinṭsu. v. i. To be full, to increase. అతిశయించు.

(p. 159) uddhati ud-dhati. [Skt.] n. Rudeness, arrogance. గర్వము. ఉద్ధతుడు ud-dhatuḍu. n. An insolent man.

(p. 160) udvṛttamu ud-vrittamu. [Skt.] adj. Potent, irresistible, ill behaved, proud గర్వించిన. ఉద్వృత్తి ud-vritti. Might; misbehaviour. గర్వము.

(p. 182) egapu egapu. [Tel.] n. Pride, wrath, గర్వము, మండిపడుట.

(p. 197) ētu ēṭu. [Tel.] n. Pride గర్వము, ఉద్ధతి.

(p. 199) ēpu ēpu. [Tel.] n. Increase, excess. Pride, arrogance, presumption అధికము, వృద్ధి, గర్వము, విలాసము. Pain బాధ. Bloom, spirit, mettle, ardour, మదము, పెంపు, అతిశయము, ఔద్ధత్యము. వానయేపు excess of rain. M. XII. iii. 295. ఏపున nobly, in excess, in abundance. ఏపురేగు to be ardent, మదముమించు. P. iv. 255.

(p. 212) oyyāramu or ఒయారము oyyāramu. [Tel.] n. Bloom, grace, shapeliness, the pride of beauty. సౌందర్యగర్వము. ఒయ్యారపు మాటలు pretty language, bragging. వయస్సు తప్పినా ఒయ్యారము తప్పదు old as he is he has still a sweet tooth in his head. ఒయ్యారకాడు oyyāra-kāḍu. n. A fop, a beau. ఒయ్యారి oyyāri. adj. Blooming, graceful, shapely, pretty. ఒయ్యారిపిక్కలు pretty legs. ఒయ్యారి or ఒయ్యారకత్తె oyyāri. n. A beauty, a graceful woman. A coquette.

(p. 221) auddhatyamu auddhatyamu. [Skt. from ఉద్ధతి.] n. Rudeness, roughness. ఏపు. అతిశయము. గర్వము.

(p. 229) kaccu kaṭṭsu. [Tel.] v. t. To move a piece at chess కచ్చించు. To stick out, project. కచ్చు n. Stench. The washings of rice. Pride దంభము గర్వము. 'A bunch of flowers పూగుత్తి. సిగబంతి.' కచ్ులాడి kaṭṭsu-lāḍi. n. A jilt, flirt దాంభికురాలు. కచ్చులు kaṭṭsulu. n. Splendour, glittering, lies, tawdry, frivolous excuses. దంభములు. కచ్చుకొను kaṭṭsu-konu. v. a. To adhere, cleave, stick. To desire. ఆశించు. కచ్చువాసాలు kaṭṭsu-vāsālu. n. Rafters inserted in a beam.

(p. 278) kālu kālu. [Tel.] v. n. To burn, to be consumed. To be baked, scalded, burnt, or boiled. To shine, gleam. కాలుదివ్వె a torch కాగడా. కాలేయిల్లు a house on fire. వానిగర్వముకాలా curse on his pride; lit. May his pride be burnt. కాలుచు or కాల్చు kāluṭsu. v. a. To burn, roast, scorch; to fire a gun. కాలుపు kālupu. n. Burning, setting on fire. Baking, boiling, roasting. కాలుపులు burnings. కాల్పించు kālpinṭṣu. (causal of కాల్చు.) to have it burnt.