(p. 27) accanagaṇḍlu, accanagāyalu or అచ్చనగుండ్లు aṭṭsana-gunḍlu. [Tel. singular అచ్చనకల్లు;] n. Chuck-stones. Pebbles which are tossed up, and caught on the back of the hand, in a game played by girls. 'ముదురువెన్నెల గాయ ముత్యాలదిన్నెపై పైడియచ్చనగండ్లు పారవైచి.' Yayati. iii. 149. అచ్చనలాడు or అచ్చనగాయలాడు to toss up balls and catch them on the back of the hand. నలాడండననియె నమ్మునితోడన్.' Jai. Bhar. i. 62.

(p. 263) kasaru kasaru. [Tel.] n. Excess. Ill humour, sharp words, passionate language. కోపము, తిరస్కారము, చిరాకు, చీదర. గాలి కసరు, a gale, a squall; a storm వానగాలి. కసరులాడి a peevish woman. కసరాదాయము surplus income adj. Unripe, raw. కసరుగాయలు raw fruit.

(p. 273) kāya kāya. [Tel. from కాచు.] n. 1. A green unripe fruit. అరటికాయలు green plantains. 2. A nut, berry, pod, bulb, knob, head. 3. Anything round, as the head (తలకాయ) the bob of a plummet: a boss or round piece. 4. The word is used for a thing or article: as a piece at chess తుంటకాయ a wicked thing or creature. 5. A pimple: a wart. తవ్వడముచేత వాడిచేతులు కాయలుకాచినవి his hands are callous or hard with digging: he has a wart on his hand. 7. A bottle. రెండు కాయలను ఒకడే తీసుకొన్నాడు he alone drank two bottles. 8. As an affix it often leaves the sense unaltered: thus తల or తలకాయ the head. పిల్ల or పిల్లకాయ a child. గొంతు or గొంతుకాయ the throat. పుస్తె or పుస్తెకాయ a marriage token worn on the neck మొట్టు or మొట్టికాయ a blow or knock. ఎండ్రకాయ a crab. చెంపకాయ a slap on the cheek. Some fruits are called కాయ even though ripe, thus (from టెంకి shell) టెంకాయ a cocoanut. మిరపకాయ a chillie. ఉల్లికాయ an onion. కూరగాయలు or కాయగూరలు vegetables. కాయధాన్యములు kāya-dhānyamulu. n. Pulse: all sorts of grain contained in pods: as పెసలు, కందులు, సెనగలు, &c.

(p. 304) kūra kūra. [Tel.] n. A herb, herbs, vegetables, garden stuff. A mess of food, curry even including flesh. ఆకుకూరలు salads or leafy vegetables. కాయగూరలు or కూరగాయలు herbs that bear a fruit or pod, such as beans, peas, brinjals, melons &c. కూరనార herbs and so forth. కూరపనువు saffron which is added to curries కూరాకుపురుగు the canker worm that destroys herbs.

(p. 368) giriyakamu giri-yakamu. [Skt.] n. A toy, a plaything. అచ్చనగాయలు.

(p. 394) gōrpiḷlāḍu gōrpiḷḷ-āḍu. [Tel.] v. a. To toss up balls in play. అమ్మనగాయలాడు, పుట్టచెండ్లాడు, ఎగరవేయు. 'దంతిరథరథ్యవ్రాతము ల్చేతులన్ గోర్పిళ్లాడుచు వచ్చుచున్నగని.' R. vi. 210.

(p. 716) parikaramu pari-karamu. [Skt.] n. An instrument, ఉపకరణము. Furniture, సామగ్రి. A cot, మంచము. 'మిరియంపుబొడి మెంతికూటువ, సంభారంపు చింతపండు, బజ్జులు, శిఖరులు, పచ్చళ్లూరుబిండ్లూరుగాయలు, మామిడి తొక్కులు నాదియౌపరికరంబులును.' H. i. 113. A retinue, పరివారము. A multitude. సమూహము. A waist-band, నడికట్టు. A belt, యోగపట్టె.

(p. 812) poriviḷaṅgāyalu poriviḷan-gāyalu. [Tam.] n. A sort of cakes. 'భక్తిద్రోవకుసాధ్విపరికరంబులు వెట్టి కట్టిన పొరివిళంగాయ గమియు.' A. ii. 111. టీ పొరివిళంగాయ గమియు, వేచిన బియ్యపుపిండివిసిరి బెల్లముపాకముపట్టి యుండలు చేసినవి. 'చక్కెర బుగుడలు, నుక్కెరలు కరిబాలు పొరివిళంగాయలు తేమనంబులు.' H. i. 116.

(p. 874) bahiḥ bahih. [Skt.] n. The outside. బహిని on the outside. బయట. 'బహిని సూత్రతతికి బరగలింగముగట్టి.' Vēma. 940. బహిత్రము bahitramu. n. A kind of boat, యానపాత్రవిశేషము. బహిపడు bahi-paḍu. v. n. To be expelled, to be excommunicated, to be outcast. వెలివేయబడు. 'బహిపడ్డద్విజున కల్సపుపాచితంబిడి.' A. vi. 91. టీ వెలిబడిన బ్రాహ్మణునికి స్వల్పప్రాయశ్చిత్తము చేసి. బహిపెట్టు bahi-poṭtu. v. a. To excommunicate, to put out of caste, వెలివేయు. బహిరంగము bahir-angamu. n. An external organ, వెలుపటి అవయవము. Publicity, notoriety, exposure, publication. adj. Made known, made public, బయలుపడిన. బహిరంగముచేయు bahir-angamu chēya. v. a. To make known or public. బహిర్ద్వారము bahir-dvāramu. n. An outer door, or principal gate. తలవాకిలి. బహిర్దేశము or బహిర్భూమి bahir-dēṣamu. n. The skirts (of a village:) used as a necessary in the villages, hence the word denotes a privy. బహిర్భూమికి పోవు bahir-bhūmiki-pōvu. v. n. To go to stool. బహిర్లాపి bahir-lāpi. n. An elliptical question which suggests the answer in other words, ఉత్తరము వేరుమాటలందు అణగి యుండునట్లు అడుగునట్టి విషమ సమస్య. 'సీ రాజుల కెటువంటి రత్నముల్ ప్రియమగు గాయలేచెట్ల వికరులమ్రింగు.' బహిర్వాసము or బైరవాసము bahir-vāsamu. n. A cloak or upper garment. బహిష్కరించు bahish-karinṭsu. v. a. To expel from a caste or sect: to degrade or excommunicate. బహిష్కారము or బహిష్కరణము bahish-kāramu. n. Expulsion, degradation: excommunication from sect or caste. వెలివేయడము. బహిష్కృతుడు bahish-kṛituḍu. adj. Expelled from caste, excommunicated. వెలివేయబడిన (వాడు.)