(p. 366) gi . gi. [Tel.] n. In speaking slightingly, a word is repeated with its initial short syllable changed into గి as అన్నగిన్న, పింకన్న గింకన్న, &c.

(p. 1212) verazu , వెరంజు or వెర౛ూడు veradsu. [Tel.] v. a. To steal, plunder; to take by large handfuls. దొంగిలించు, మ్రుచ్చిలించు, ౛ారుకొను, ౛ుర్రుకొను. 'వెదకివెదకి వెన్నవెర౛ాడుచున్నాడు.' V. P. vii. 130. 'తదుర్దామదీ, ర్ఘసటాఝాటముబెల్లగించుగతివాంత్రిక్రేణిగింకన్వెరం, జుసితక్రూరభవన్నఖావళులు ప్రోచున్మర్త్య పంచావనా.' A. iv. 23.