(p. 109) āgaḍapalu āgaḍapalu. [Tel.] n. A range of clouds. మొగిలుదొంతి, మబ్బులసన్నపు దొంతరలు.

(p. 369) gilaka or గిలుక gilaka. [Tel.] n. A child's rattle, the wheel of a pulley, a capstan. A small handmill for cleaning cotton. The name of the letter ్. గిలకకర్ర gilaka-karra. n. A rattle. గిలకతాడి gilaka-tāḍi. n. The male palmyra. గిలకబండి gilaka-banḍi. n. A low built dray, a creaking cart. గిలకల కోళ్లమంచము a cot with small bells hung on the legs. గిలకచెట్టు gilaka-cheṭṭu. n. A tree with rattling pods and a yellow papilionaceous flower, called Crotolaria juncea: సంకలీ వృక్షము. నూనెగిలక (Rox. ii. 357.) the tree called Cœalpinia Oleosperma.

(p. 369) giluku giluku. [Tel.] v. n. To be crowded, as writing. See గిలికించు. To sound, jingle, as bracelets, or bells, on the ankles. గిలుకుగిలుకు giluku-giluku. (anuk.) adv. Aloud, audibly.

(p. 369) gilupu See గిరుపు.

(p. 369) gilubu or గిలుబాడు or గిలుమాడు or గిలుబుకొను or గిలుబుచేయు gilubu. [Tel.] v. n. To filch, pilfer steal here and there. 'గురువిందనదెగిలుబుకొనియె పయ్యరదొంగ.' Manu. ii. 114. గిలుబు n. Robbing, theft. అపహరణము.

(p. 897) beggalamu or బెగ్గలికము beggalamu. [from Skt. వివ్వాలము.] n. Fear, concern. భీతి. బెగ్గిలు, బెగ్గిల్లు or బెగ్గిలించు beggilu. v. n. To fear, dread, be alarmed. భయపడు. బెదరు. 'మావంతులేగియావిభునకు నిట్టులనిరిబెగ్గిలుచు.' BD. iv. 364.

(p. 912) bōra bōra. [Tel.] n. The breast, the chest. రొమ్ము, అక్కు, ఎద, వక్షము. బోరగించు boraginṭsu. v. a. To turn upside down. బోరగిల్లజేయు. 'కడుపుబోరగించి కన్నులుముకుళించి బిర్రబిగిసికొన్న బీదయోగి.' Vēma. 1624. బోరగిల్లు, బోరగిలు or బోరగిలబడు bōragillu. v. n. To lie on one's face or breast. రొమ్ము భూమినానునట్లు పరుండు. 'పొరలున్ బోరగిలున్ వడింజరుగు.' Bmj. i. 68. బోరప్రాకుడు bōrā-prākuḍu. n. A snake, ఉరగము. బోర్ల bōrla. adv. Upside down, topsy-turvy. బోర్లదోయు to upset, overthrow. బోర్లపడు to lie prostrate: to be overset. దేన్ని చూచి బోర్లపడుతావు what do you pride yourself upon? బోర్లబొక్కలపడు to fall on one's breast or face. బోర్లించు bōrlinṭsu. v. a. To upset, lay a thing on its face.

(p. 1089) roḍa or రొడాళము roda. [Tel.] n. A noise, a cry, an outery. A sound, voice, note. ధ్వని, కలకలధ్వని. 'అన్నునగనుమూయుటరొద సన్నగిలుట.' Swa. iii. 152. రొదాళించు dodāḷinṭsu. v. n. To make a noise, to sound. ధ్వనించు.