(p. 25) aguruvu a-guruvu. [Skt.] adj. Light, not heavy, Small. చులకని, తేలికైన, చిన్న.

(p. 60) anyadhākariñcu anyathā-karinṭsu. [Skt.] To separate. వేరుచేయు. 'గురులలోనపరమ గురువు తల్లియ యట్టి తల్లి వచనమును విధాతకృతియు నన్యధాకరింప నలవియె యనిన.' భార. ఆది. vii.

(p. 86) alaghu a-laghu. [Skt.] adj. Not light. Heavy, large, big. భారమైన. అలఘువు a-laghuvu. n. A long vowel; a sound equal to two mātras or simple sounds. గురువు, గుర్వక్షరము. అలఘుడు a-laghuḍu. n. A man of weight. A respectable man. దొడ్డవాడు, గొప్పవాడు.

(p. 345) g or గా ga. The adverbial sign, for కాన్ as తిన్నగా correctly, slowly, gently, వంకరగా crookedly. It is added to the Infinitive in A, as చేయగ or చేయగా, చూడగ. It is also added to nouns to give them an adverbial force. పుష్పములను నీకు సాయకంబులుగ జేసె he provided thee with flowers for arrows. నల్లగనున్నది it is black. గ stands for 'గజము a yard. In prosody గ denotes గురువు a long syllable, and గా or గగము is a spondee. గ also stands for గద్య prose. In music గ is the note called mi in European music.

(p. 369) gilubu or గిలుబాడు or గిలుమాడు or గిలుబుకొను or గిలుబుచేయు gilubu. [Tel.] v. n. To filch, pilfer steal here and there. 'గురువిందనదెగిలుబుకొనియె పయ్యరదొంగ.' Manu. ii. 114. గిలుబు n. Robbing, theft. అపహరణము.

(p. 381) guruvu or గురుడు guruvu. [Skt.] n. A teacher, a preceptor, a master, a superior, a learned man, a father. A title or name of Brihaspati, tutor of the Gods, who was the husband of Tāra. గురువారము. guru-vāramu. n. Thursday. దొంగలగురువు a master thief, a ringleader. గురువు guruvu. n. Greatness గౌరవము, weight భారము. పూర్వజన్మార్జిత భూరికర్మముల గుర్వణగించునా కొడుక రావయ్య, BD. iv. 218. A long syllable, in prosody. Fast running వేగపు పరుగు. adj. Heavy, weighty, great, large, bulky: difficult, arduous. Reverend, venerable. గురుకార్యము a weighty matter. గురువుగా or గుర్వుగా positively or greatly అధికముగా. 'సర్వమాన్యము నీకు గుర్వుగానిత్తు.' BD. iv. 490. గురువుతేరు guruvu-tēru. v. n. To swell,వులుపారు to run very fast వేగపు పరువుగాపారు. To excel అతిశయించు. గురుత్వము gurutvamu. n. Greatness, weight, importance. Esteem. Heaviness, or languor. గురునాథుడు guru-nādhuḍu. n. The name of a certain village god, whose image is usually a mere block of stone, under a tree.

(p. 381) guruvenda Same as గురిగింజ. బండిగురువెంద or పెద్దగురుగింజ Red wood or red sandal-wood, Adenanthera paronina (Watts).

(p. 380) guruveṭṭu Same as గురుకపెట్టు. (q. v.)

(p. 381) guruveṭṭu or గుర్వెట్టు guru-veṭṭu. [Tel.] n. To snore. 'బెట్టుగాపలుమారు నిట్టూర్పు బుచ్చుచు భీకరంబుగ గురువెట్టికొనుచు.' N. H. v. 62.

(p. 387) goḍḍalu goḍḍalu. [Tel.] n. Bragging, nonsense. 'గురువుదుటారించి గొడ్డలాడెదవు.' L. XII. 86.

(p. 443) cali ṭsali. [Tel.] n. Cold, coolness, a chill. శీతము, శీతబాధ. చలిజ్వరము cold and fever, i.e., ague. నాకు చలిపెట్టినది I felt cold. చలి. adj. Cold, cool. చలికూడు cold food, breakfast. చలియిసుక camphor. Vasu. ii. 36. చలిగురువు ṭsali-garuvu. n. A soil composed of marl or sand covering black earth. మీద ఇసుకగలరాతిపారునేల. చలికొండ ṭsali-konḍa. n. The Himalaya mountains. చలిచీమ ṭsali-chīma. n. A black ant. చలిది, చచద్ది or చల్ది ṭsalidi. n. Breakfast. Lit: cold food left over from supper. చలిపందిలి ṭsali-pandili. n. A place where passers-by are supplied with water to drink. చలిపండ్లు ṭsali-panḍlu. n. The teeth being set on edge. (A. iv. 151. on which the note says 'జువ్వున పులుసు తిన్నందువల్ల తీసుక పొయ్యేనోటిపండ్లు.') చలిపని a cooling operation, శైత్యోపచారము. చలిబిండి ṭsali-binḍi. n. The name of a certain plant. చలిమల ṭsali-mala. n. The hill of snow, i.e., హిమాచలము. చలిమిడి ṭsalimiḍi. n. A mixture of rice flour and sugar బెల్లము కలిపిన పిండి. చలిమిరి or చల్మిరి ṭsali-miri. n. Coolness చలువ, శైత్యము. A cake G. i. 114. చలివావు ṭsaliv āpu. (చలి+పావు.) v. n. To warm, to soothe or comfort బు౛్జగించు. చలివాలు ṭsali-vālu. (చలి+పాలు.) n. A sign ఆనవాలు. చలివెలుగు ṭsali-velugu. n. The moon. చంద్రుడు, శీతకరుడు.

(p. 469) jēguru or జేవురు jēguru. [Tel.] n. Redness. ఎరుపు. adj. Red. ఎర్రని. జేగురుటేరు a red stream. Kalahas. ii.58. Zacc. iii. 80. గైంకము. జేగురుగండి jēguru-ganḍi. n. An embrasure or loophole for muskets: being a hole coloured red. జేగురుకొండ a red hill. జేగురువేరు jēguru-vēru. n. The root from which a red dye is extracted. జేగురించు jēgurinṭsu. v. n. To redden, or blush with shame or anger. To grow red. ఎర్రనగు. 'నెత్తురు మేనెల్ల నిండిపారంగ, జేవురుకొండనా చెలువు దీపింప.' Pal. 108.

(p. 469) jēguru or జేవురు jēguru. [Tel.] n. Redness. ఎరుపు. adj. Red. ఎర్రని. జేగురుటేరు a red stream. Kalahas. ii.58. Zacc. iii. 80. గైంకము. జేగురుగండి jēguru-ganḍi. n. An embrasure or loophole for muskets: being a hole coloured red. జేగురుకొండ a red hill. జేగురువేరు jēguru-vēru. n. The root from which a red dye is extracted. జేగురించు jēgurinṭsu. v. n. To redden, or blush with shame or anger. To grow red. ఎర్రనగు. 'నెత్తురు మేనెల్ల నిండిపారంగ, జేవురుకొండనా చెలువు దీపింప.' Pal. 108.

(p. 597) dīkṣa dīksha. [Skt.] n. A vow. Sacrificing, offering oblations. Worshipping, యజ్ఙాది క్రియారంభమునందు అనుష్ఠింపబూనుకొనే ఆచార నియమము. A marriage vow. వ్రతాదులయందు నియమమును పూనుకొనడము వానిని చంపకవిడువను అని దీక్ష చేసుకొన్నాడు he vowed he would slay them. గర్భదీక్ష a vow whereby the husband remains unshorn pending the wife's pregnancy. వివాహదీక్ష a marriage vow. ఏకదీక్షగా uninterruptedly. దీక్షాగురుడు dīkshā-guruḍu. n. A spiritual adviser, వానికి అతడు దీక్షాగురువు. దీక్షాలయము dīksh-ālayamu. n. A convent, a hermitage, a cell. దీక్షించు dīkshinṭsu. v. n. To make a vow. దీక్ష వహించవు. దీక్షితుడు dīkshi-tuḍu. n. One who is under a vow. దీక్షవహించినవాడు.

(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.