(p. 71) abhirūpamu abhi-rūpamu. adj. Learned. pleasing, handsome చదువుకొన్న, మనోజ్ఞమైన.

(p. 441) caduvu ṭsaduvu. [Tel.] v. a. To read, to study. చదువు n. Learning. చదువులు studies. చదువులబడి a school. చదువులయ్య a schoolmaster. చదువుకొను ṭsaduvu-konu. v. n. To learn. నేర్చుకొను. చదువుచెప్పు ṭsaduvu-cheppu. v. To teach. నేర్పు. చదువుల పులుగు ṭsaduvula-pulugu. n. The educated bird, i.e., a parrot, Bhase. § 70. చదువులవేల్పు the god of learning బ్రహ్మ. చదువరి chaduv-ari. n. One who reads, one who can read. A student, a learned man. చదివించు ṭsadi-vinṭsu. v. a. To make one read; to get some one to read. ఆ బాబును చదివించుకొంటిని I got the letter read to me. To get proclaimed what one presents to a bride or bride-groom on the occasion of their marriage. చదివింపులు ṭsadivimpulu. n. Homage or adoration accompanied with a certain recited formula.

(p. 1175) vidya vidya. [Skt. from విద్ to know.] n. Knowledge, science, learning, education; an art, చదువు, జ్ఞానము. Conjuring, juggling. మహావిద్య the great art, i.e., magic. విద్యాధరుడు vidyā-dharuḍu. n. A demigod of a particular class, a fairy, or genius, జీమూతవాహనాదిజాతి. విద్యార్థి vidy-ārthi. n. A pupil, student, చదువు కోరువాడు, చదువుకొనువాడు. విద్యావంతుడు vidyā-vantuḍu. n. A man of learning.

(p. 1191) viśāraduḍu vi-ṣāraduḍu. [Skt.] n. One who is learned, or wise, బాగా చదువుకొన్నవాడు, విద్వాంసుడు. A clever or skilful, famous, or celebrated man; an adept or expert. ప్రగల్భుడు. ప్రసిద్ధుడు. విబుద్ధుడు, నేర్పరి. 'జ్ఞానమెక్కడ బోయెధర్మవిశారదుండవు,' Rukmangada. iii. 232.