(p. 13) antāvasāyi antāvasāyi. [Tel.] n. A barber; a low caste wretch. మంగలవాడు, నీచుడు, గూలవాడు.

(p. 45) adhamamu adhamamu. [Skt.] adj. Inferior; vile, low, despicable. నీచమైన. అధమంసేవకావృత్తిః servitude is the meanest work. నరాధములు the vilest of men. అధమాంగము = the lowest member of the body, the foot. అధమత్వము n. Inferiority, vileness. నీచత్వము. అధమాధమము adj. The basest, the worst, the lowest of the low. అతినీచమైన అధమాధముడు n. He who is the meanest of the mean, or basest of the base. మిక్కిలి నీచుడు. అధముడు adhamuḍu. n. A low fellow. నీచుడు.

(p. 90) alpamu alpamu. [Skt.] adj. Trifling, mean, slight, small, little, petty. స్వల్పమైన, నీచమైన, చిన్న. అల్పకార్యము a small matter. అల్పజ్ఞుడు one that knows little, an ignorant man. అల్పకృష్టి short-sightedness, narrow-mindedness. అల్పప్రాణి a weak creature. అల్పబుద్ధి little-mindedness. అల్పవయస్కుడు one who is tender in age, a mere youth. అల్పాచమనము Urine. అల్పాయుస్సు Tender age. అల్పాయుష్కుడు A short lived man. అల్పారంభము A small beginning. అల్పాహారము A light meal. అల్పుడు n. A mean wretch. నీచుడు, క్షుద్రుడు.

(p. 136) itvaruḍu itvaruḍu. [Skt.] n. A poor man. దరిద్రుడు. A low man. నీచుడు. A wicked man. క్రూరకర్ముడు. A wayfarer. బాటసారి.

(p. 334) kriñcuḍu or కించు krinṭsuḍu. n. A low fellow. క్రోధి, అల్పుడు.

(p. 340) kṣullakamu kshullakamu. [Skt.] adj. Little, small, low, vile, mean, insignificant. అల్పమైన, సూక్ష్మమైన, సన్నపాటి, క్షుద్రమైన, నీచమైన, క్షుల్లకుడు kshullakuḍu. n. A mean man, a wretch. అల్పుడు, నీచుడు.

(p. 344) khaluḍu khaluḍu. [Skt.] n. A vile wretch, a sinner. నీచుడు.

(p. 439) caccuḍivāṇḍlu ṭsaṭsṭsuḍi-vānḍlu. [Tel.] n. A particular tribe of scavengers.

(p. 448) cuṇḍi , చుడి, చుడీ, సుండీ, చుండు or సుమీ ṭsunḍi. [Tel. for చూడుడు.] Interj. Indeed, you see!

(p. 1403) codcuḍu ṭsaṭsṭsuḍu. [Tel.] adj. Dead. చచ్చిన చచ్చుడుబీకి an irrecoverable debt.

(p. 514) tarra or తర్రు tarra. [Tel.] n. A wretch. నీచుడు. 'తర్రలతోడిపొత్తిడక.' Dāsarathi. § 37.

(p. 527) tigiyu , తివియు, తిగుచు or తివుచు tigiyu. [Tel.] v. t. To pull, draw, take: లాగు, ఈడ్చు, ఆకర్షించు. To rub as in shampooing the limbs. To stroke. తిగుచుడుపోగులు tiguṭsuḍu-pōgulu. n. The cords used with a hunter's nets or snares.

(p. 666) nīcamu nīchamu. [Skt.] adj. Low, base. నీచత or నీచత్వము nīchata. n. Lowness, baseness, degradation. నీచుడు nīchuḍu. n. A wretch, a vile creature, a low scoundrel, అధముడు.

(p. 740) pāmaramu pāmaramu. [Skt.] adj. Common or ordinary. Low, base, undignified. vulgar, stupid, senseless, illiterate. Lustful, cupidinous, avaricious. n. Nonsense, folly. దలానిమీది పామరము వానికి ఇంకా వదలలేదు he has not yet ceased to dote on her. ద్రవ్యము మీది పామరము చెడ్డది it is miserable to have the heart set upon money. A sort of plant. నీళ్లపామరము Myriophyllum tetrandrum. Rox. i. 451. పామరుడు pāmaruḍu. n. A common or ignorant man. an illiterate man, అజ్ఞుడు. A wretch. a sinner. నీచుడు.

(p. 774) pulkaśuḍu or పుల్కసుడు pulkaṣuḍu. [Skt.] n. A man of the Chanḍāla or Pariah caste. చండాలుడు, శ్వపచుడు, అధముడు. పుల్కసి pulkasi. n. A female of the Pariah caste, మాలది.