(p. 1243) śabara ṣabara. [Skt.] adj. Barbarous, savage. చెంచుసంబంధమైన. శబరవేషము disguise in the dress of a savage. శబరాలయము a hamlet of a savage tribe, బోయపల్లె. శబరి ṣabari. n. A woman belonging to a savage tribe, కిరాతస్త్రీ, చెంచుది.' ప్రమథులెరుకలుగానద్రిరాజతనయ శబరిగానాల్గు వేదములుజాగిలము లుగాగ.' Kalahasti. iv. 214. శబరుడు ṣaha-ruḍu. n. A savage, a man of woods, a man of wild tribe, కిరాతుడు, చెంచువాడు. Siva, శివుడు.