(p. 837) pralladamu pralladamu. [Tel.] n. Harshness of speech, పారుష్యము. Pride, arrogance; bragging, a vain or wicked word, nonsense. కొవ్వు, గర్వము, పనికిమాలిన కూత, దుర్భాషణము. A wicked act, దుష్కృత్యము. 'ఈక్షమావల్లభుండెంతయుం ద్రుళ్లు నంబ్రల్లదంబాడినన్.' Parij. iii. 71. 'తే వెలదిజూదంబుపానంబు వేట. పలుకు, ప్రల్లందంబునుదండంబు పరుసదనము, సొమ్మునిష్ప్రయోజనముగవమ్ముసేత, యనెడుసప్తవ్యసనములంజనదుతగుల.' M. V. ii. 42.

(p. 1297) saprayōjanamugā sa-pra-yōjanamu-gā. [Skt.] adv. Profitably, advantageously. సఫలముగా.