(p. 69) abhijittu , అభిజిత్తువేళ or అభిజిల్లగ్నము abhi-gittu. [Skt.] n. The Zenith, midday, the 24 minutes immediately preceding and the 24 following midday. పగటిలో ఎనిమిదో ముహూర్తము.

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 312) kailāṭamu or కయిలాటము kai-āṭamu. [Tel.] n. Deceit, fruad, a trick. జిత్తు. మోయోపాయము. 'ఏమిపుట్టునొ కైలాటమింక మీద.' Vijaya. ii. 210. కైలాటకాడు or కయిలాటకాడు kai-lāṭa-kāḍu. n. A cheat. మయోపాయముగలవాడు.

(p. 465) jittu jittu. [Tel.] n. A prank, a freak, deceit. మోసము, మాయ. నక్కజిత్తులు fox's tricks. జిత్తులమారి a cunning rogue జిత్తులు చేయువాడు.

(p. 465) jittu jittu. [Tel.] n. A prank, a freak, deceit. మోసము, మాయ. నక్కజిత్తులు fox's tricks. జిత్తులమారి a cunning rogue జిత్తులు చేయువాడు.

(p. 523) tārakajittu tāraka-jittu. [Skt.] n. The conqueror of an Asura called తారక; an epithet of the god of war. T. v. 220. కుమారస్వామి.

(p. 570) tri tri. [Skt. cf. Eng. 'Three.'] pron. Three మూడు. త్రింశత్ or త్రింశత్తు trimṣat. n. Thirty. ద్వాత్రింశత్ Thirty two. త్రికము trikamu. n. The thigh bone, ముడ్డిపూస. A water wheel. కపిల. త్రికటుకము tri-kaṭukamu. n. Lit: The three spices, viz., black pepper, dry ginger, and long pepper. సొంటి, పిప్పలి, మిరియాలు త్రికరణము tri-karaṇamu. n. The three elements of action, i.e., thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికరణశుద్ధి pure in thought, word and deed. త్రికాలము tri-kālamu. n. The three times, i.e., morn, noon and night. త్రికాలమందున్న always, ever, day and night, at all hours. త్రికూటము tri-kuṭamu. n. A certain hill. త్రికోణము tri-kōṇamu. n. A triangle. మోచేతివంపు. త్రికోణకుండలి ṭri-kōṇa-kunḍali. n. The pineal gland, the part of the brain wherein the soul is imagined to dwell. త్రితయము tri-tayamu. pron. Three, మూడు. త్రిత్వము tritvamu. n. Lit: Three-ness, Trinity-a term used in Christain Theology. త్రిదండము tri-danḍamu. n. A staff, formed of three slips of split bamboo, six feet long bound together as one cane, each slip being intended to represent Thought, Word and Deed. మనోదండము, వాగ్దండము, కర్మదండము అను మూడు దండములు; ఈ మూడు దండములుగల సన్యాసాశ్రమము. త్రిదండి a mendicant bearing such a staff. త్రిదశుడు tri-daṣuḍu. [త్రి+దశ = three states or thrice ten (years)] n. One who enjoys the three stages of live, viz, infancy, youth and manhood, but no old age. A god: so named as being 'thirty years old:' this being considered the prime of a man: and the age at which immortals always continue. త్రిదశాలయము tri-daṣ-ālayamu. n. Lit: The abode of the immortals, i.e., Heaven, స్వర్గము. త్రిదివము tri-divamu. n. Heaven. త్రిదివుడు tri-divuḍu. n. A god. Padma. ix. 86. త్రిదివేశుడు a god; or, Indra, as lord of the gods. త్రిదోషము tri-dōshamu. n. Disorder of the three humours, viz., phlegm, bile, and strabilis. వాత పిత్త శ్లేష్మములు. త్రినేత్రుడు or త్రిలోచనుడు tri-nētruḍu. n. The three eyed god, that is, Siva. త్రివథగ tri-patha-ga. n. The stream which runs in 'three beds,' i.e., the Ganges, fabled to flow through heaven, earth and hades. త్రిపుమడ్రము tri-punḍramu. n. The triple mark worn across the forehead by Saivites. (ఊర్ధ్వపుండ్రము is the upright line worn by the Vaishnavites.) త్రిపుట tri-puṭa. n. The name of a certain musical metre. ఏడక్షరములకాలము. త్రిపురము tri-puramu. n. The name of a district of Bengal (now called Tipperah) called after its kind, Tripura, a giant who was vanquished by Siva: who, as 'slayer of Tripura' derives hence the name త్రిపురజిత్తు, త్రిపుసూదనుడు, త్రిపురాంతకుడు, త్రిపురారి, &c. త్రిపురదేవి or త్రిపురసుందరి the Bonạ Dea, Venus. త్రిఫలము tri-phalamu. n. The three species of myrobalan; the Phyllanthea emblica కరక, Terminalia chebula తాడి, and Terminalia speciosa ఉసిరిక.

(p. 627) nakka nakka. [Tel. derived form నక్కు to prowl.] n. A jackal. Canis aureus. కొంకు నక్క a fox: a derived from కొంకు timidity.) గుంటనక్క, కొండనక్క or పోతునరి gunṭa-nakka. n. The Indian Fox, Vulpes bengalensis. adj. Mean, base, క్షుద్రము. నక్కనుతొక్కి వచ్చినావు you have come on a jackal in your way, i.e., you are in luck to-day. నక్కగుంట a pitfall నక్కలపాలుచేయు. to ruin, spoil, send to the dogs. నక్కకోర nakka-kōra n. 'Fox-fang.' A coarse grass called Panicum glaucum. Rox. i. 284. నక్కజిత్తు nakka-jittu. n. A sneaking trick, guile, craft నక్కజిత్తులమారి a wily rogue. నక్కతోక nakka-tōka n. Fox-tail; a certain plant. నక్కతోకకసవు or పొన్న nakkatōka-kasavu. n. A kind of plant. నక్కతోకబియ్యము a kind of grain, ధాన్యవిశేషము. నక్కదోసకాయ nakka-dōsa-kāya. n. The wild or small cucumber. నక్కనరము or నక్కయెర్ర గడ్డ nakka-naramu. n. A sort of bulbous plant with stiff woody stalks. Indian squill, Scilla indica. ఒకవిధమైన గడ్డ. నక్కనేరేడు nakka-nērēḍu. n. The wild species of నేరేడు. నక్కనైచ్యము nakka-naichyamu. n. Fawning, cunning, craft. నక్కపల్లము nakka-pallamu. n. False ground: a quicksand. నక్కపిట్ట nakka-piṭṭa n. A certain wild plant. నక్కపులలి nakkapali. n. A panther, or leopard. నక్క విరిగి nakka-virigi. n. A kind of tree.

(p. 773) puli or పుల్ల puli. [Tel.] adj. Acid, sour. పులికడుగు sour washings, i.e., water in which raw rice has been washed and is then left to ferment. పులికూడు food that has turned sour. పులికాపు puli-kāpu. n. A mixture of tamarinds in water with which copper or brass images are scoured. పులిగంజి sour gruel. పులిగడుగు puli-gaḍugu. v. a. To wash. (కడుగు) pearls, &c. in (పులి) acid, to restore their brilliancy To scour, burnish. 'నలువురిమును నీగతిమతి నిలుపుమహాత్ములకు నాత్మనిర్మలమగుచో, పులిగడిగినట్లురాగా, దులసంగతిచేతమున్ను దూషితమైనన్.' Prabōdha chandrōd. ii. 108. పులిగాయము puli-gāyamu. n. A scar. ఆరినమచ్చ, పుంటిమచ్చ. పులిచంచలము puli-chinṭsa-lamu. n. A medicinal plant. అగ్నిజిత్తు. పులిచింత or పులిచంచెలి puli-chinta. n. Yellow wood sorrel, Oxalis corniculata. Linn. Ainsl. ii.324. చుక్రిక. పులిచెలిక a fresh field, one lately left fallow. పులితేనుపు, పులితేన్పు, పులితేపు or పులిత్రేపు puli-tēnupu. n. Acid belching, అజీర్ణపుతేపు. పులినీళ్లు raw rank fluid, serum that oozes from a sore. పులిమెట్టు puli-meṭṭu. The sediment of water in which raw rice has been washed. తేర్చిన కడుగుయొక్క అడుగుది. పులియు puliyu. v. n. To turn sour. పులియ, పులియాకు or పుల్లాకు puliya. n. A leaf on which one's food has been taken, విస్తరాకు. పులియబారు Same as పులియు. పులివెలగచెట్టు puli-velagacheṭṭu. n. A species of wood apple. పులివరుగు puli-varugu. n. Dried and sour fruits, pickled fruit, పులియబెట్టిన వరుగు. పులిహోరు pulihōru. [Kan.] n. Rice dressed with acid sauce, పులి అన్నము.

(p. 774) pulōmuḍu pulōmuḍu. [Skt.] n. The name of a Rishi, slain by Indra. పులోమజ pulōma-ja. n. The daughter of Pulōma who was ravished by Indra and became his wife, శచీదేవి. పులోమజిత్తు pulōma-jittu. n. The slayer of pulōma: an epithet of Indra.

(p. 1027) mēghamu mēghamu. [Skt.] n. A cloud. మెయిలు. మేఘద్వారము mēghadvāramu. n. The gate of clouds, i.e., the sky. ఆకాశము, మొగులుదారి. మేఘనాదము mēghanādamu. n. Thunder, ఉరుము. మేఘనాదుడు mēgha-nāduḍu. n. The son of Rāvaṇa ఇంద్రజిత్తు. Also, Varuṇa, వరుణుడు. మేఘపుష్పము mēgha-pushpamu. n. The flower of clouds, i.e., water, or drizzle, ఉదకము, తూర. మేఘవన్నె mēgha-vanne. n. A sort of silk. 'మేఘవన్నెయు, రుద్రాక్ష వన్నెయు, కాంభోజి పులిగోరుపట్టును.' BD. iii. 114. మేఘాడంబరము mēgh-āḍambaramu. n. The lowering or threatening of clouds. మేఘుడు mēghuḍu. n. A cloud, personified as living.Bhāse. §. 1.

(p. 1114) lōhamu lōhamu. [Skt.] n. Metal in general, అష్టలోహసామాన్యము. Iron. ఇనుము, పంచలోహములు the five metals, viz., gold, silver, brass, bronze and iron. అష్టలోహములు include lead, tin and another metal called ధీవరము. లోహకారకుడు lōha-kārakuḍu. n. A blacksmith. కరమలవాడు, కమ్మరి. లోహజిత్తు lōha-jittu. n. A diamond (as 'surpassing all metals' in hardness.), వజ్రము.

(p. 1170) viḍi vidi. [Tel.] n. A red tint, అరుణకాంతి. Clearness, transparency, brilliancy, నైర్మల్యము, స్వచ్ఛత. Heroism, courage, valour, ప్రతాపము, పరాక్రమము. Anger, క్రోధము. The pods in a cotton fruit, ప్రత్తికాయలోని జెడ. 'విడిగలమానికముంబుత్తడితోడం గూర్చినట్లు.' P.iii. 285. adj. Red, అరుణము. Clear, transparent, స్వచ్ఛమైన, నిర్మలమైన. Separate, distinct, Single, odd, extra, spare, unoccupied, unemployed, loose. ఒంటి, ప్రత్యేకమైన, మిగతగానుండే, పనినుండి విడిచిన. That can be untied, విడువదగిన, 'విడికెంపుపడగగొడుగులు, కడువేడుకశేషు డూన.' N. ix. 219. విడాకు viḍ-āku. (విడి+ఆకు.) n. A loose leaf. Divorce. విడిసం౛ viḍi-sandza. n. The ruddy dawn or evening, ఎర్రసం౛. విడిపుష్పము an unstrung flower. విడిముత్యములు loose pearls. విడిమనిషి a single man, an extra man, one who is unoccupied or unemployed. విడిఆకులు loose leaves, not stitched. విడిఖండువ a single cloth (meaning one of a pair.) విడిపావకోడు one sandal, an odd shoe. విడిపూస an odd bead. విడిమేను naked, దిసమొల. విడియైదువ a loose woman, లంజె. విడికథ a riddle to be solved, విడువదగినకథ. విడికోడె a bullock that is set free from work, పనినుండివిడిచిన కోడె విడి viḍi. (past p. of the verb విడు.) Setting aside, leaving off. విడిచిపెట్టి. adv. Alone, ఒంటరిగా. విడిగానుండే viḍi-gā-nunḍē. adj. Single, unoccupied, unemployed, loose. ఒంటరిగానుండే, మిగిలియుండే, ఒకటి నొకటి చేరకుండా ఉండే. విడిగోలు viḍi-gōlu. adj. Spare, unemployed. మారుపు, పనిలేని. విడిగోలు ఎద్దులు spare bullocks. వఅడు విడి గోలుమీద దున్నును he ploughs with different yokes of cattle in turn. విడిదల viḍi-dala. (విడిది+తల.) n. A halting place. విడియుచోటు, విడిసినచోటు, దండుదిగినస్థలము. 'విడిదలకుపోయినపుడు నీకొడుకులెల్లనాపగా నందునునికడరుగుదెంచి.' M. VI. iii. 70. విడిది viḍidi. n. Halting, విడియుట. A lodging, a residence, దిగుబస. విడిసినచోటు. 'ఈ విడిదింటిలోనీకేలమాయ.' L. iv. 240. విడిదిచేయు viḍidi-chēyu. v. n. To halt, stay, abide, దిగు, బసచేయు, విడిపట్టు viḍi-paṭṭu. (విడిది+పట్టు.) n. A halting place, విడిదిచోటు. A lodging, inn, బస. 'అమర విభుండు చేరి వినయానతుడై విడిపట్టువైజుయంతమునకు జిత్తగింపుమన.' Parij. iii. 76. విడిమట్టు viḍi-maṭṭu. n. A dwelling place, వాసస్థానము, కాపురస్థలము. Also, same as విడిది. విడిమట్టుచేయు viḍi-maṭṭu-chēyu. v. n. To halt, stay, lodge, దండుదిగు, బసచేయు. విడిపడు or విడిపడు viḍi-paḍu. v. n. To separate, విడు, విడబడు. To slip, ౛ారు, To escape, get free, break loose, to shake off (shame), విడిపించుకొను, జంకువిడుచు. విడిపోవు or విడివోవు viḍi-pōvu. v. n. To cease or terminate. తనకుతానే వదలు, విడివడు. విడిముడి viḍi-muḍi. n. Wealth, riches, ధనము, ఐశ్వర్యము, విడియత్తము viḍi-y-attamu. n. The glove or leather worn on the huntsman's arm for the hawk to perch upon. డేగమొదలైనవి కూర్చుండడమునకై వేటకాని చేతికి కట్టుకొనేచర్మము. 'విడియత్తెమునందల యెత్తి చూచుబల్ సాళువమున్ వడింజనుశశంబుపయిన్ విడిచెన్ మహోద్ధతిన్.' Swa. iv. 82. విడివేట viḍi-vēṭa. n. Falconry, డేగవేట.

(p. 1243) śamantakamu ṣamantakamu. [Skt.] n. A certain mythological gem. సత్రాజిత్తునకు సూర్యుడు మెచ్చి తన కంఠభూషణములోనుండి తీసి యిచ్చిన రత్నము. విష్నుహస్తమందలిమణి.

(p. 1252) śila ṣila. [Skt.] n. A stone. పాషాణము, రాయి. The stone or plank or wood placed at the threshold of a house, గడపకింది త్రొక్కుడుకమ్మి. శిలామయము built of stone. శిలాక్షరము ṣil-āksharamu. n. Engraving, writing on a rock. (Metaphorically,) an irrevocable promise. రాతిమీద చెక్కిన అక్షరము. One verse says నిలువెల్ల అమృతసారము, పలుకెల్ల శిలాక్షరంబులు. శిలాజతువు or సిలాజిత్తు ṣilā-jatuvu. n. Bitumen; red chalk. పర్వతధాతుభేదము. శిలాపుష్పము ṣilā-pushpamu. n. Storax or benzoin. గుగ్గిలము, సాంబ్రాణి. శిలారసము ṣliā-rasamu. n. A tree called Altingia excelsa. (Watts.) శిలోచ్చయము ṣil-ōchchayamu. n. A mountain. పర్వతము. శిలోద్వాసనము ṣil-ōdaāsanamu. n. A funeral rite in which a man's ghost is invoked to sit down on a particular stone and తిలోదకములు and వాసోదకములు are offered to it for nine days: on the tenth day they remove it by the rite of expulsion (ఉద్వాసనము,) చచ్చినపదోనాడు పాషాణమును ఎత్తడమనేకర్మము.