(p. 366) gizagiza giza-giza. [Tel.] adv. (Anuk) Violently (fluttering), agitatedly. BD. 3. 1217. గిజగిజలాడు to flutter, be agitated, troubled. తత్తరపడు. గిజగిజతన్నుకొని చచ్చెను it writhed in agony and died.

(p. 507) tannu tannu. [Tel.] v. a. To kick. కోడిని గద్ద తన్నుకొనిపోయినది the hawk pounced upon the fowl and carried it off. n. A kick. వానిచేత తన్నులుతినివచ్చినాడు he got a kicking from him. తన్నుకోల a prop, పోటీపెట్టిన కొయ్య. తన్ను బిళ్ల tannu-balla. n. A foot-board తమ్నబిళ్ల a sort of game played by children. H. iii. 183. తన్నులబడు tannula-baḍu. v. n. To get kicked, to suffer blows. తన్నులాడు tannu-l-āḍu. v. n. To kick each other, to exchange blows: to fight, as cocks do. ఒకరినొకరు తన్నుకొను.

(p. 522) tānu tānu. [Tel.] pron. (reflexive.) Self, one, oneself. (G. తన. D. తనకు. Acc. తన్ను. plu. తాము, తమరు. G. తమ.) తనకుతానె voluntarily, of itself, of his own accord. తమకుతామే they of themselves. తాను చెడ్డకోతి వనమెల్లచెరిచినది one good-for-nothing monkey ruins the whole garden. తననే చూచినారు తననే చూచినారు (B. viii. 421.) they beheld him himself. తన్ను కాదనియెంచును (Vēma) he will not see that he is the person in question. తన్నుంచిరానట్టితప్పుకలదె. (Ila. iii. 56.) is there any error that does not spring from one's own folly?

(p. 1188) vilavila vila-vila. [Tel.] n. Convulsiveness, తన్నుకొనుటయందగు ధ్వన్యమకరణము, విహ్వలత. adv. Convulsively, గి౛గి౛. విలవిలకొట్టుకొను or విలవిలలాడు vila-vila-koṭṭu-konu. v. n. To be convulsed, or in convulsions. గి౛గి౛తన్నుకొను. విలవిలపోవు vila-vila-pōvu. v. n. To be convulsed. విహ్వలతజెందు. విలవిలాడించు vila-vila-l-āḍinṭsu. v. a. To convulse. గి౛గి౛లాడించు. విలవిలలాడించే vila-vila-l-āḍinchē. adj. Convulsive. గి౛గి౛లాడించే.

(p. 1169) vizju viḍzḍzu. [Tel.] v. n. To spread, వ్యాపించు. n. Kicking about, తన్నుకొనుటయందగు ధ్వన్యనుకరణము. వి౛్జువి౛్జుగ viḍzdzu-viḍzdzu-ga. adv. In a mangled manner, in pieces, piecemeal, నలినలిగా. 'వి౛్జువిజ్జుగ దన్నంగవిడువకెలమికరకుటం ఘ్రంలనిరికించిగజ్జెగదల.' Swa. iv. 85. టీ వి౛్జువి౛్జుగదన్నంగ, నలి నలిఅగునట్లు తన్నుచున్నప్పటికిని.

(p. 1342) sumāḷamu sumāḷamu. [Tel.] n. Mirth, joy, gaiety, elation, అత్యుత్సాహము, సుఖము. 'సామాన్యమానవులంగైకొనక సుమాళంబు వేద్యంబుగా.' A. iv. 44. టీ మనోభావము. సుమాళి sumāḷi. n. One who is elated with joy. సంతో షముతో ఉప్పొంగువాడు. నుమాళించు sumāḷ-inṭsu.v. n. To leap for joy.' ఉల్లాసముచేత గంతులుయు 'తే గీ తన్నుగని సుమాళించుధవు నిహృదయ, నవమయూరము చెలరేగి నాట్యమాడె.' KP. vii. 202. 'లీలాగతుల సుమాళించి యాడె.' Vish. vii. 296.