(p. 519) tāntrikamu tāntrikamu. [Skt.] adj. Relating to the Tantras or unorthodox scriptures. Unscriptural, apocryphal, sophistical as opposed to వేదాంతము or అర్షము scriptural. తాంత్రికపు ఉపనయనము a loose performance of the rite of upanayanam. See on తంత్రము. తాంత్రికుడు tāntrikudu. n. One versed in the Tantras. A sophist, a freethinker or materialist.

(p. 936) manthara manthara. [Skt.] n. The name of a female slave of Kaikeyi. A scheming woman. తాంత్రికురాలు.

(p. 1296) sannipātamu san-ni-pātamu. [Skt.] n. A sort of paralytic disease, delirium, convulsions, hysteria, ౛న్ని. A collection assemblage, multitude, సంచయము, కలయిక. ప్రలాపసన్నిపాతము. delirium. తాంత్రికసన్నిపాతము nervous debility. రుగ్దాహసన్నిపాతము pains in the body, attended with thirst. అన్న విషమసన్నిపాతము sudden death or disease caused by eating heartily while convalescent from fever.