(p. 886) bilukumāru biluku-māru. [Tel.] v. n. To die. To be destroyed, to perish. 'కాల్బలమున్ దనవీకవచ్చియున్, మరలియుదూలియున్ బిలుకుమారియునల్గడ బారియున్.' M. VIII. i. 4. బిలుకుమార్చు biluku-mārṭsu. v. a. To kill, to destory. 'మనుజనాధయొక్కడవుపూని మహాద్భుతబాహుసంపదన్, మిమువడి దాకెదన్ బిలుకుమార్చెదనంట యుదాత్తమైనధైర్య మహిమగాదె.' M. IX. ii. 102. బిలుకురబట్టు bilukura-baṭṭu. v. a. To strangle. 'ఒక్కరుడుభూరిశ్రవుగిట్టి, నీగర్వమణగింతునేడనితిట్టి. పెడకేలుబిగబట్టిబిలుకురబట్టిపడద్రోచి తామీదబడి గ్రుద్దుచుండె.' Dab. 216. చిలుకురబట్టి, అనగా ఊపిరితిరగకుండాపట్టి. బిల్కురు bilkuru. v. n. To be suffocated or strangled. ఉడ్డుకుడుచు.