(p. 528) tinu tinu. [Tel.] v. a. To eat. భుజించు. To suffer or undergo (blows, abuse, hardship, or punishment.) వానివద్ధ దెబ్బలు తిన్నాను I was beaten or flogged by him. గడ్డితిను to eat grass, i.e., to make a beast or fool of oneself. అన్నము తింటారా గడ్డి తింటారా are you men or brutes? తినివేయు to devour (one's property.) తినిపించు tini-p-inṭsu. (caus. from తిను.) v. t. To cause to eat. వాణ్ని మన్ను తినిపించినాను I made him eat dirt. తినుబండములు tinu-banḍamulu. n. Eatables. తినుబండారపువస్తువులు provisions.